Ο άγιος πατέρας μας Ιάκωβος αγωνίστηκε στο βουνό, χωρίς να έχει ούτε κρεβάτι, ούτε κελλί, ούτε κάλυμμα. Υπέφερε από σοβαρή ασθένεια, αλλά συνέχισε να διδάσκει όσους ήρθαν σε αυτόν. Τροφή του ήταν οι βρασμένες φακές, τις οποίες έτρωγε το βράδυ. Χάρη στους κόπους του, έλαβε το δώρο της αναστάσεως των νεκρών. Μια φορά, ανέστησε ένα αγόρι, όπως του ζήτησε ο πατέρας του, ο οποίος έκλαιγε.
Ο άγιος Ιάκωβος υπέστη πολλές πειρασμούς από δαίμονες, διώχνοντάς τους με προσευχή. Ένας άνθρωπος του έφερνε νερό, αλλά ο διάβολος, παίρνοντας τη μορφή του, τον εμπόδιζε. Ο άγιος, βλέποντας το νερό που του φέρθηκε, ρώτησε για την καθυστέρηση και έδωσε οδηγία να μην παραδώσει το σκεύος μέχρι να έρθει σε αυτόν.
Έτσι, αγωνιζόμενος, έγινε μεγάλος θαυματουργός και αναχώρησε προς τον Κύριο με χαρά.
Ο άγιος Ιάκωβος ο ερημίτης έζησε κοντά στην Κύρα στη Συρία τον 5ο αιώνα, ο θάνατός του χρονολογείται το 457.
