Επίσκοπος
Γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1879, στην οικογένεια ενός μορφωμένου αγρότη, του Γιάν Πάβλικ και της συζύγου του Άννας, στο χωριό Γκρούμπα Βρμπκα (Νότια Μοραβία). Το 1902 αποφοίτησε από τη θεολογική σχολή και χειροτονήθηκε ιερέας στις 5 Ιουλίου. Υπηρέτησε σε ψυχιατρική κλινική στην Κρομέριζ, όπου απολάμβανε σεβασμό.
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, καταδίκασε την επιθετικότητα της Αυστροουγγαρίας και άρχισε να εκδίδει το περιοδικό "Το Δικαίωμα του Λαού", καλώντας σε μεταρρυθμίσεις στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το 1920, αποχώρησε από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και προσχώρησε στην Τσεχοσλοβακική Εθνική Εκκλησία, με σκοπό να υπερασπιστεί την Ορθόδοξη κατεύθυνση.
Από το 1921, κατείχε τη θέση του εκκλησιαστικού διοικητή στη Μοραβία και τη Σιλεσία, εκδίδοντας το περιοδικό "Για την Αλήθεια", υπερασπίζοντας τις Ορθόδοξες αρχές. Το 1921, χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μοραβοσιλέζικος. Στις δραστηριότητές του, αντιμετώπισε ριζοσπάστες που επιδίωκαν να καταστρέψουν τον Ρωμαιοκαθολικισμό, αλλά δεν υποστήριζαν την ενίσχυση της Ορθοδοξίας.
Από το 1924, άρχισε να χτίζει ναούς, συμμετέχοντας ενεργά σε ιεραποστολική εργασία και λογοτεχνικές προσπάθειες. Το 1938, μετά τη Συμφωνία του Μονάχου, κάλεσε τον λαό να εκπληρώσει τα χριστιανικά και πατριωτικά του καθήκοντα.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής, συνέχισε το έργο του, καλώντας σε πίστη και ελπίδα. Στις 25 Ιουνίου 1942, συνελήφθη από τη Γκεστάπο και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1942, εκτελέστηκε μαζί με άλλους κληρικούς. Ο μαρτυρικός του θάνατος συνέβη για τον Χριστό.
Αμέσως μετά τον θάνατό του, άρχισε η τιμή του, και το 1987 αγιοποιήθηκε. Το ένδυμα του αγίου φυλάσσεται στον Καθεδρικό Ναό της Πράγας.
