Επίσκοπος
Ο Άγιος Ονωράτος γεννήθηκε στη βελγική Γαλατία κατά τα μέσα του 4ου αιώνα. Ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια. Ο πατέρας του αντιτάχθηκε στην επιθυμία του γιου του να ζήσει έναν ευσεβή και ασκητικό βίο. Ωστόσο, ο ίδιος δεν εγκατέλειψε ποτέ την κλίση του, προσευχόμενος διαρκώς και αποτελώντας παράδειγμα για τον μεγαλύτερο αδελφό του Βενάντιο.
Οι δυο τους ζούσαν ταπεινά, φιλοξενώντας ανθρώπους στο σπίτι τους και φροντίζοντας για τους ταξιδιώτες που περνούσαν από εκεί. Κάποτε αποφάσισαν να γίνουν ερημίτες. Βρήκαν, τότε, έναν δάσκαλο, τον ευσεβή Καπρασία, και ξεκίνησαν για την Ανατολή, έτσι να γνωρίσουν από κοντά τη μοναστική παράδοση. Στο δρόμο, ο Βενάντιος απεβίωσε και ο Ονωράτος αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Νότια Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά στην οροσειρά Εστερέλ.
Γύρω στο 400, μετακόμισε στα νησιά Λερίνων, όπου συγκέντρωσε γύρω του μια μικρή κοινότητα μαθητών. Αυτή μεγάλωνε διαρκώς και ευημερούσε, μετατρέποντας την περιοχή σε ένα από τα μεγαλύτερα μοναστικά κέντρα της Δύσης.
Το 427, εκλέχθηκε επίσκοπος Αρλ. Το 429, προαισθανόμενος πως η ώρα του θανάτου του πλησίαζε, πρότεινε τον Ιλάριο, μοναχό της αδελφότητας, να γίνει διάδοχός του.
Τάφηκε στο νεκροταφείο της Αρλ. Το 1391, τα λείψανα του μεταφέρθηκαν στη Μονή Λερίνων. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, η κυβέρνηση κατέσχεσε το μεγαλύτερο μέρος των λειψάνων του, ενώ τα υπόλοιπα μοιράστηκαν σε διάφορες εκκλησίες της επισκοπής, προκειμένου να προστατευτούν.
Στο τέλος του 20ού αιώνα, ένα τμήμα τους επέστρεψε στη μονή. Η μνήμη του Αγίου Ονωράτου τιμάται στις 16/29 Ιανουαρίου.
