Aρχιμανδρίτης
Ο Άγιος Νεομάρτυρας Γαβριήλ Μελεκέσσκι γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1888, στο χωριό Σαμοδούροβκα της επαρχίας Πένζα, στην οικογένεια του αγρότη Ιβάν Ιγκόσχιν. Κατά τη βάπτισή του πήρε το όνομα Ιωάννης. Από παιδί γνώρισε τη σκληρή αγροτική εργασία, καθώς βοηθούσε τον πατέρα του. Αφού έλαβε τη βασική εκπαίδευση, αποχώρησε για την Μονή Ζαντόβσκαγια Πούστιν στις 12 Νοεμβρίου 1903.
Εκπαιδεύτηκε στο στρατό και το 1914 κλήθηκε ενεργά στη στρατιωτική υπηρεσία, όπου παρέμεινε ως ψάλτης. Στο τέλος του 1917 απολύθηκε και επέστρεψε στο πατρικό του. Το 1921 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1922 ιερέας. Υπηρέτησε στον Ναό της Προστασίας στη Μονή Μαρφώ-Маρίινσκας.
Το 1929 έγινε μοναχός και πήρε το όνομα Γαβριήλ, ενώ το 1930 ανυψώθηκε στον βαθμό του ηγουμένου. Συνελήφθη για πρώτη φορά στις 14 Απριλίου 1931 και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκισης. Μετά την απελευθέρωσή του, συνέχισε να υπηρετεί την Εκκλησία, έως το 1934 που συνελήφθη ξανά. Στις 3 Οκτωβρίου 1934 αφέθηκε ελεύθερος.
Υπηρέτησε σε διάφορες εκκλησίες, κερδίζοντας πάντοτε τον σεβασμό των ενοριτών. Το 1936 συνελήφθη κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, κατηγορούμενος για αντεπαναστατική δραστηριότητα. Στις 20 Ιανουαρίου 1937 καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια καταναγκαστικών έργων. Υπέστη πολλές δοκιμασίες, όμως δεν σταμάτησε ποτέ να υπηρετεί και να βοηθά τους ανθρώπους.
Απελευθερώθηκε τον Ιούλιο του 1942 και επέστρεψε στο Μελέχες. Υπηρέτησε στην εκκλησία, στηρίζοντας την πίστη των ενοριτών του. Το 1949 συνελήφθη ξανά και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκισης. Το 1954 απελευθερώθηκε λόγω ασθένειας και επέστρεψε στο Μελέχες, όπου συνέχισε να υπηρετεί και να βοηθά τους ανθρώπους.
Κοιμήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1959. Μετά τον θάνατό του τάφηκε στο δημοτικό κοιμητήριο. Στις 5 (18) Οκτωβρίου 2000, έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, τα οποία φυλάσσονται σήμερα στον Ναό του Νικολάου της πόλης Ντιμιτρόβγκραντ.
