Οι Άγιοι Φλώρος και Λαύρος ήταν δίδυμα αδέλφια. Τους ένωνε τόσο ο κατά σάρκα δεσμός τους, όσο και η πνευματική τους αφοσίωση στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ήταν ενάρετοι και περνούσαν τον βίο τους θεάρεστα. Εργάζονταν ως λιθοξόοι, αφού είχαν εκπαιδευτεί κοντά στους ευσεβείς άνδρες Πρόκλο και Μάξιμο.Οι δάσκαλοί τους είχαν καταδικαστεί σε θάνατο για την πίστη τους, ενώ αργότερα οι δύο άγιοι ακολούθησαν πρόθυμα το παράδειγμά τους.
Συγκεκριμένα, μετά την κοίμηση των πρώτων, μετέβησαν στην Ιλλυρία και έμειναν στην πόλη Ουλπιανά. Εκεί θεράπευσαν κάποτε τον γιο του ειδωλολάτρη ιερέα Μερέντιου, ο οποίος είχε χάσει την όρασή του από το ένα μάτι. Μετά από τη θαυματουργική του θεραπεία, πατέρας και γιος πίστεψαν στον Χριστό, μετέτρεψαν τον ναό που χτιζόταν εκείνο το διάστημα σε χριστιανικό, κατέστρεψαν τα είδωλα και τον αγίασαν στο όνομα του Τριαδικού Θεού.
Ο έπαρχος Λύκων, μαθαίνοντας για το γεγονός αυτό, διέταξε τη σύλληψη των αγίων, καθώς και των ακολούθων τους. Οι τελευταίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο στην πυρά, ενώ ο Φλώρος και ο Λαύρος ρίχτηκαν σε ένα βαθύ πηγάδι.
Πολλά χρόνια αργότερα, τα λείψανά τους βρέθηκαν και μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη.
Η μνήμη των αγίων τιμάται από την Εκκλησία στις 18 Αυγούστου.
