Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Θεογένης ήταν επίσκοπος της πόλης Πάριο κατά τις αρχές του 4ου αιώνα. Την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Λικινίου, ο Τριβούνος Ζηλικίνθιος τον συνέλαβε, προσπαθώντας να τον πείσει να εγκαταλείψει το ιερό του αξίωμα και να απαρνηθεί τον Χριστό. Μετά από την αποφασιστική άρνηση του αγίου, ακολούθησαν φριχτά βασανιστήρια και φυλάκιση.
Τελικά, καταδικάστηκε σε θάνατο διά πνιγμού. Πριν από την εκτέλεσή του, ζήτησε χρόνο για να προσευχηθεί. Κατά τη διάρκεια της προσευχής, τον περιέβαλε ασυνήθιστο φως, γεγονός που έκανε πολλούς από τους ναυτικούς και τους στρατιώτες, που παρίσταντο στην εκτέλεσε, να πιστέψουν στον Κύριο.
Παρ' όλα αυτά ο άγιος ρίχτηκε στη θάλασσα, όπου και τελείωσε μαρτυρικά τον βίο του, το 320 μ.Χ. Το σώμα του ανασύρθηκε από πιστούς χριστιανούς και τάφηκε κοντά στα τείχη της πόλης. Με τη χάρη των αγίων λειψάνων του άρχισε να συντελείται πλήθος θαυματουργών θεραπειών.
