Ο άγιος μάρτυρας Θεόδοτος και οι επτά παρθένες – Τεκούσα, Φαίνα, Κλαυδία, Ματρώνα, Ιουλία, Αλεξάνδρα και Ευφρασία – έζησαν στην Άγκυρα, στην περιοχή της Γαλατίας, και υπέστησαν με θάρρος για τον Χριστό στις αρχές του 4ου αιώνα. Ο Θεόδοτος, όντας ταβερνιάρης, πέτυχε υψηλή πνευματική τελειότητα, διατηρώντας την αγνότητα και την εγκράτεια, και βοήθησε τους Χριστιανούς κρύβοντάς τους από τους διωγμούς.
Κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο κυβερνήτης Θεοτέκν απαιτούσε από τους Χριστιανούς να προσφέρουν θυσίες στους ειδωλολατρικούς θεούς, απειλώντας τους με βασανιστήρια και θάνατο. Ο Θεόδοτος, παρά τους κινδύνους, συνέχισε να υποστηρίζει τους πιστούς, βοηθούσε στις εκκλησίες και μυστικά διατηρούσε τα λείψανα των αγίων μαρτύρων.
Οι επτά άγιες παρθένες, μεταξύ των οποίων ήταν η Τεκούσα, θεία του Θεόδοτου, αρνήθηκαν να απαρνηθούν τον Χριστό και υπέστησαν βασανιστήρια, και στη συνέχεια πνίγηκαν σε μια λίμνη. Η Τεκούσα εμφανίστηκε στον Θεόδοτο σε όνειρο, ζητώντας του να θάψει τα σώματά τους. Ο Θεόδοτος, με τους Χριστιανούς, κατάφερε να ανασύρει μυστικά τα σώματα των παρθένων και να τα θάψει με τιμή.
Όταν ο κυβερνήτης έμαθε για την απαγωγή, άρχισε να διώκει τους Χριστιανούς. Ο Θεόδοτος συνελήφθη και, παρά τα βασανιστήρια, ομολόγησε την πίστη του. Τελικά, εκτελέστηκε, αλλά το σώμα του δεν κάηκε λόγω καταιγίδας. Ένας ιερέας ονόματι Φρόντων, περνώντας, έμαθε για το σώμα του Θεόδοτου και, με τη βοήθεια του Θεού, το έθαψε στο μέρος που υπέδειξε ο ίδιος ο μάρτυρας.
Ο άγιος Θεόδοτος δέχθηκε τον μαρτυρικό θάνατο στις 7 Ιουνίου 303 ή 304, και η μνήμη του εορτάζεται στις 18 Μαΐου, την ημέρα του θανάτου των αγίων παρθένων.
