Ο Άγιος Ιωάννης ο Ζεδαζνίτης και οι 12 μαθητές του, που ήρθαν από την Καππαδοκία στη Γεωργία στα μέσα του 6ου αιώνα, έγιναν οι ιδρυτές του γεωργιανού μοναχισμού. Ο Ιωάννης, που έλαβε πνευματική εκπαίδευση στην Αντιόχεια, διάλεξε 12 μαθητές και, ακολουθώντας την εντολή της Μητέρας του Θεού, πήγε στη Γεωργία, όπου τον υποδέχτηκαν με χαρά οι άνθρωποι και ο βασιλιάς Πάρσμαν.
Οι άγιοι ίδρυσαν μοναστήρια και κήρυξαν τον Χριστιανισμό, καταστρέφοντας την ειδωλολατρία και υψώνοντας εκκλησίες. Κάθε ένας από τους μαθητές, συμπεριλαμβανομένων των Αβίβ, Ζηνόνα, Θαδδαίου και Ισίδωρου, ίδρυσε μοναστήρια και εκκλησίες σε διάφορες περιοχές της Γεωργίας, όπως το Ικαλτό, το Ουρμπνίσι και το Σαμταβίσι.
Ο Άγιος Ιωάννης, αντιστεκόμενος στα κακά πνεύματα, έλαβε αποκάλυψη για τον θάνατό του και κληροδότησε στους μαθητές του να τον θάψουν σε μια σπηλιά στο όρος Ζεδαζένι. Μετά τον θάνατό του, το σώμα μεταφέρθηκε στο μοναστήρι, αλλά οι σεισμοί σταμάτησαν μόνο μετά την ταφή του στη σπηλιά, όπως είχε κληροδοτήσει. Στον 10ο αιώνα, χτίστηκε μια εκκλησία προς τιμήν του Ιωάννη του Βαπτιστή, όπου βρίσκονται τα άγια λείψανά του, δοξασμένα από πολλά θαύματα.
