Η Αγία Ευπραξία (μητέρα της Αγίας Ευπραξίας) ήταν η σύζυγος του ευσεβή συγκλητικού Αντίγονου, ο οποίος ήταν συγγενής του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου. Αφού έμεινε χήρα, αφιέρωσε τον εαυτό της στην υπηρεσία του Κυρίου, επισκεπτόμενη πολλά μοναστήρια και κάνοντας μεγάλες δωρεές.
Όταν κάποτε ήρθε στη μονή που ήταν ηγουμένη η Αγία Θεοδούλα, γνωστή για την αυστηρότητά της στους κανόνες του μοναχικού βίου, ένιωσε βαθιά συγκίνηση. Θαύμασε την καθαρότητα της ζωής των μοναχών και άρχισε να επισκέπτεται την αδελφότητα όλο και πιο συχνά. Έφερνε, μάλιστα, μαζί της την κόρη της, η οποία ήταν οκτώ ετών.
Η τελευταία, έχοντας λάβει το θείο κάλεσμα από τον Κύριο, θέλησε να αφιερωθεί στον πνευματικό αγώνα. Η ηγουμένη Θεοδούλα την έκανε, έτσι, μοναχή.
Η Αγία Ευπραξία συνέχισε να επιτελεί έργα ελεημοσύνης, να ασκείται στη νηστεία και την προσευχή. Προαισθανόμενη την ώρα το τέλος του βίου της, ευχαρίστησε τον Κύριο για το έλεός Του, αποχαιρέτησε τις αδελφές της μονής και την κόρη της, δίνοντάς της τη συμβουλή να αγαπά τον Θεό με όλη τη δύναμη της ψυχής της. Τρεις ημέρες αργότερα, παρέδωσε το πνεύμα της και τάφηκε στο μοναστήρι, όπου η κόρη της συνέχισε να αγωνίζεται.
