Οι Άγιοι Παρθένιος και Ευμένιος ήταν αδέρφια. Ο πρώτος ήταν γεννημένος το 1829, ενώ ο δεύτερος το 1846. Ζούσαν στην Κρήτη και είχαν ανατραφεί από ευσεβείς γονείς. Το 1858, έγιναν δεκτοί ως δόκιμοι μοναχοί στη μονή της Παναγίας Οδηγήτριας. Το 1862 και το 1865, αντίστοιχα, έγινε η μοναχική τους κουρά. Το 1866 πήραν το μεγάλο σχήμα του μοναχισμού. Υπό την καθοδήγηση του ηγουμένου, αγωνίστηκαν απομονωμένοι, προσευχόμενοι σε ερημικές μοναστικές σπηλιές. Ο Όσιος Ευμένιος χειροτονήθηκε διάκονος το 1868 και πρεσβύτερος το 1870. Το 1874, αποσύρθηκαν στα Αστερούσια όρη. Το 1878, ίδρυσαν τη Μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου στην περιοχή Κουδουμά.
Ο Όσιος Παρθένιος αναπαύθηκε το 1905, ενώ ο Όσιος Ευμένιος το 1920. Με τη χάρη των ιερών τους λειψάνων συντελέστηκε πλήθος θαυμάτων. Τα πρόσωπά τους τιμήθηκαν ιδιαίτερα στην Κρήτη, έως ότου στις 8 Ιανουαρίου 2007, έγινε η αγιοκατάταξή τους από την Οικουμενική Ορθόδοξη Εκκλησία.
