Οι Άγιοι Μάρτυρες Έσπερος, Ζωή και οι γιοι τους, Κυριάκος και Θεόδουλος, πουλήθηκαν ως δούλοι στον ευγενή Ρωμαίο Κάταλλο και τη γυναίκα του Πετραδία. Βλέποντας την ειδωλολατρία των αφεντικών τους, αρνούνταν να τραφούν με το φαγητό που τους προσέφεραν, φοβούμενοι μήπως μολυνθούν.
Η Αγία Ζωή μοίραζε τροφή στους φτωχούς. Οι γιοί της, επιθυμώντας να απομακρυνθούν από το ψεύδος της ειδωλολατρίας, προτίμησαν να υποστούν έναν μαρτυρικό αγώνα, δείχνοντας απόλυτη αφοσίωση στον Κύριο. Ομολόγησαν την πίστη τους μπροστά στον Κάταλλο, ο οποίος, ακούγοντας τα λόγια τους, τους θαύμασε.
Όταν γιόρτασε τη γέννηση του γιου του, η Αγία Ζωή, αρνούμενη την τροφή, πέταξε το κρέας στους σκύλους και έριξε το κρασί στη γη. Αυτό εξόργισε τον Κάταλλο, ο οποίος διέταξε να φέρουν την οικογένεια του Έσπερου μπροστά του. Οι άγιοι, δείχνοντας θάρρος, ομολόγησαν αμετακίνητοι την πίστη τους.
Ο Κάταλλος τους υπέβαλε σε σκληρά βασανιστήρια. Τελικά, ρίχτηκαν στη φωτιά, όπου παρέδωσαν το πνεύμα τους, δοξάζοντας τον Κύριο. Τα σώματά τους παρέμειναν αναλλοίωτα από τις φλόγες, ενώ οι άγιες ψυχές τους ενώθηκαν με αυτές των αγίων της εκκλησίας.
Μαρτύρησαν κατά την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού, τη δεύτερη ημέρα του Μαΐου. Ο Κάταλλος, βλέποντας τα ανέγγιχτα σώματά τους, έμεινε έκπληκτος. Οι άγιοι μάρτυρες, υποφέροντας για τον Χριστό, ανέβηκαν νικηφόροι στη Βασιλεία των Ουρανών.
