Η Αγία Μάρτυρας Ελικωνίδα γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Θεσσαλονίκη, την εποχή της κυριαρχίας των αυτοκρατόρων Γορδιανού και Φιλίππου. Κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των χριστιανών, ήρθε στην Κόρινθο, όπου, βλέποντας ανθρώπους να προσφέρουν θυσίες στα είδωλα, αντέδρασε με σθένος, καλώντας τους σε μετάνοια. Τους προέτρεψε να πιστέψουν στον έναν και μοναδικό αληθινό Θεό, πράγμα για το οποίο συνελήφθη και οδηγήθηκε στον κυβερνήτη Περίνιο.
Εκείνος, βλέποντας την ομορφιά της, δελεάστηκε και κάθισε να συνομιλήσει μαζί της. Η αγία ομολογούσε με θάρρος την πίστη της στον Χριστό. Μετά από σφοδρά βασανιστήρια και ξυλοδαρμούς, το σώμα της ρίχτηκε μέσα σε ένα καζάνι γεμάτο καυτή πίσσα. Ωστόσο, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, Άγγελος Κυρίου κατέβηκε και γιάτρεψε τις πληγές της. Ο κυβερνήτης, έκπληκτος και εξοργισμένος από το θαύμα, συνέχισε να τη βασανίζει. Ωστόσο, η αγία υπέμεινε με αρετή κάθε ταλαιπωρία.
Όταν ήταν στη φυλακή, ο ίδιος ο Χριστός εμφανίστηκε μπροστά της, θεραπεύοντας τις πληγές της και δίνοντάς της τη δύναμη να αντέξει κάθε ταπείνωση.
Κατά τη διάρκεια της δίκης, η αγία απαξίωσε τα είδωλα, γεγονός που προκάλεσε την οργή των ειδωλολατρών. Βασανίστηκε ξανά, έως ότου ο κυβερνήτης διέταξε τον αποκεφαλισμό της. Πριν από τον θάνατό της, προσευχήθηκε παρακαλώντας για μια θέση στην επουράνια Βασιλεία. Άκουσε, τότε, από τον ουρανό τη φωνή του Κυρίου και δέχτηκε με χαρά το μαρτυρικό της τέλος. Από την πληγή της έτρεξε, αντί για αίμα, λευκό γάλα, το οποίο αποτέλεσε σημάδι αγνότητας και αγιοσύνης. Το σώμα της τάφηκε με τιμές, δοξάζοντας την Αγία Τριάδα.
