Ο Άγιος Διονύσιος ο Μικρός, ιδρυτής του χριστιανικού ημερολογίου, ήταν Σκύθης στην καταγωγή, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε μοναχισμό στη Ρώμη. Έφτασε εκεί στα τέλη του 5ου αιώνα και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Είναι γνωστός ως αυστηρός φύλακας των μοναστικών αρετών, ιδιαίτερα της ταπεινοφροσύνης. Έχοντας εξαιρετική γνώση της ελληνικής γλώσσας, προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στο εκκλησιαστικό δίκαιο και την χριστιανική χρονολογία.
Του αποδίδονται τα εξής έργα:
- Μια συλλογή των πράξεων των συνόδων σε δύο εκδόσεις, που αποτελείται από μετάφραση 50 αποστολικών κανόνων και κανόνων διαφόρων συνόδων.
- Μια συλλογή των διαταγμάτων, η αρχαιότερη συλλογή που περιέχει επιστολές των Ρωμαίων παπών.
- Η Πασχαλία, συνέχεια της 95χρονης Πασχαλίας του Κυρίλλου Αλεξανδρείας, στην οποία εισήγαγε την χρονολογία από την Ενσάρκωση του Κυρίου.
Ορίστηκε η Γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου του 1ου έτους της εποχής του, και η ημέρα της «Ενσάρκωσης» στις 25 Μαρτίου. Ο πασχαλινός του κύκλος έγινε αποδεκτός στη Ρώμη και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Ιταλία, και μέχρι το τέλος του 6ου αιώνα στη Γαλλία και στην Βρετανική Εκκλησία. Κατά την εποχή του Καρλομάγνου, το ημερολόγιό του εισήλθε σε επίσημη χρήση στην Εκκλησία.
