Aρχιμανδρίτης
Ο Όσιος Αβραάμιος (Αβραμί), κατά κόσμον Αβέρκιος, έζησε στα τέλη του 10ου και στις αρχές του 11ου αιώνα. Γεννήθηκε στα Γαλιτσικά μέρη, στην πόλη Τσουχλόμα, σε ειδωλολατρική οικογένεια. Από τη γέννησή του έως τα δεκαοκτώ του χρόνια ήταν παράλυτος και δεν μπορούσε να περπατήσει, όμως, όταν έμαθε για τον Κύριο Ιησού Χριστό από διερχόμενους εμπόρους, πίστεψε και αμέσως θεραπεύθηκε. Από νεαρή ηλικία άφησε το πατρικό του σπίτι και τη ματαιότητα του κόσμου, έλαβε το μοναχικό σχήμα και αφιερώθηκε στον Θεό. Υποτάσσοντας τη σάρκα στο πνεύμα, εξαντλούσε τον εαυτό του με ασκητικούς αγώνες, καθάριζε την ψυχή του με δάκρυα και αξιώθηκε της χάριτος της θαυματουργίας.
Στον καιρό του στη Ροστόβ δεν είχαν ακόμη όλοι δεχθεί το άγιο Βάπτισμα και πολλοί παρέμεναν ειδωλολάτρες. Ο Όσιος Αβραάμιος φλεγόταν από ζήλο να εξαλείψει τα κατάλοιπα της ειδωλολατρίας. Παρακαλούσε τον Κύριο να του δώσει δύναμη να συντρίψει το είδωλο του Βέλες, όμως η προσευχή του επί μακρόν δεν εισακουόταν. Μια φορά, καθισμένος με λύπη κοντά στο είδωλο, συνάντησε έναν ευπρεπή γέροντα, ο οποίος του είπε ότι, αν θέλει να λάβει αυτό που ποθεί, πρέπει να πάει στην Τσαριγκράντ και να προσευχηθεί μπροστά στην εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Ο Αβραάμιος, πληρωμένος Πνεύματος Αγίου, ξεκίνησε τον δρόμο.
Στον δρόμο συνάντησε έναν άγνωστο άνθρωπο, που του έδωσε μια ράβδο και του είπε να χτυπήσει το είδωλο του Βέλες στο όνομα του Ιωάννου του Θεολόγου. Ο Αβραάμιος επέστρεψε, χτύπησε το είδωλο και εκείνο έγινε σκόνη. Στο σημείο όπου ο Αβραάμιος είχε συναντήσει τον γέροντα, έκτισε ναό στο όνομα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, και στον τόπο του ειδώλου του Βέλες ανήγειρε ναό προς τιμήν των Θεοφανείων του Κυρίου και συγκέντρωσε μοναχούς.
Υπέμεινε πολλά κακά από τους άπιστους ειδωλολάτρες, όμως με τη διδασκαλία και την υπομονή του οδήγησε όλους στον Χριστό. Όλοι βαπτίστηκαν και άρχισαν να προσέρχονται στη δοξολογία του Θεού.
Ο όσιος έκτισε μεγάλη εκκλησία και την στόλισε με θαυμαστές εικόνες. Οι πρίγκιπες της Ροστόβ, τιμώντας τον, παραχώρησαν στη μονή πολλά κτήματα και χωριά. Ο επίσκοπος Ροστόβ ανύψωσε τη μονή του Αβρααμίου σε βαθμό αρχιμανδριτείας και χειροθέτησε τον Αβραάμιο αρχιμανδρίτη. Από τότε αγωνιζόταν ακόμη πιο θερμά, διακρινόμενος για την ταπείνωση και την αγάπη προς όλους.
Ο Όσιος Αβραάμιος έζησε στο μοναστήρι με μεγάλη ταπείνωση και ανεχώρησε προς τον Κύριο, τον οποίο αγάπησε από τα νεανικά του χρόνια.
