Μητροπολίτης
Ο Αρχιμανδρίτης Αρσένιος, Μητροπολίτης Ροστόβ, γεννήθηκε το 1697 στο Βλαντίμιρ-Βολίνσκι σε οικογένεια Ορθόδοξων ιερέων. Αφού έλαβε εκπαίδευση στην Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου, έγινε ιερομόναχος το 1733 και πραγματοποίησε ένα ταξίδι στο Ουστύγ, Χολμογκόρι και την Σολοβέτσκη Μονή, όπου πολεμούσε με τους παλαιοημερολογίτες.
Από το 1734 έως το 1737 συμμετείχε στην Καμτσάτκα Εξέγερση. Το 1741, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Τιβόλσκ και όλης της Σιβηρίας, όπου υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των νεοβαπτισμένων ιθαγενών και του κλήρου από την καταπίεση των κοσμικών αρχών. Το 1742, μεταφέρθηκε στην έδρα του Ροστόβ και έγινε μέλος της Συνόδου.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αρσένιος αντιτάχθηκε στις κοσμικές αρχές, επιμένοντας στην απομάκρυνση των κοσμικών αξιωματούχων από τη Σύνοδο και στην αποκατάσταση του Πατριαρχείου. Η σημείωσή του «Περί Εκκλησιαστικής Τάξης» έγινε η πρώτη διαμαρτυρία κατά του συστήματος της Συνόδου.
Οι σχέσεις με τις αρχές επιδεινώθηκαν όταν οι διαταγές που αποσκοπούσαν στον περιορισμό των μοναστηριών στη διαχείριση των περιουσιών τους προκάλεσαν δυσαρέσκεια στους ανώτερους κληρικούς. Στις 9 Φεβρουαρίου 1763, ο αρχιεπίσκοπος πραγματοποίησε τον «Τελετουργικό Αφορισμό» κατά εκείνων που προσέβαλαν την Εκκλησία και τα μοναστήρια.
Τον Μάρτιο του 1763, καταδικάστηκε ως «παραβάτης» της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β' και υποβιβάστηκε στον βαθμό του απλού μοναχού, στη συνέχεια φυλακίστηκε στη Μονή Νικολάι-Κορέλσκι. Ακόμη και στην εξορία, συνέχισε να καταγγέλλει τις ενέργειες των αρχών και εξέφρασε αμφιβολίες για τα δικαιώματα της Αικατερίνης Β' στον θρόνο.
Στο τέλος του 1767, του αφαιρέθηκε η μοναχική ιδιότητα και καταδικάστηκε σε «αιώνια φυλάκιση». Με το όνομα «Αντρέι Βράλια», κρατήθηκε στην φυλακή του Ρέβελ, όπου και πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1772. Για την ταπεινή υπομονή του στις δοκιμασίες και τον μαρτυρικό του θάνατο, τιμάται από τον ρωσικό λαό.
Ανακηρύχθηκε άγιος από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία για δημόσια τιμή κατά την Ιερά Αρχιεπισκοπή του Αυγούστου 2000.
