Οι άγιοι μάρτυρες Σούχιος και 16 σύντροφοι του ήταν ευγενείς αξιωματούχοι στην αυλή του Αλβανικού ηγεμόνα. Πίστεψαν στον Σωτήρα, ακολουθώντας τον ιερέα Χρύσο, και βαπτίστηκαν στα νερά του Ευφράτη, όπου ανήγειραν τον τιμημένο σταυρό, ο οποίος ονομάστηκε "Σταυρός της Ευαγγελίσεως." Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Χρύσου, ο Σούχιος έγινε πνευματικός ηγέτης της αδελφότητας και ζούσαν αυστηρή ασκητική ζωή.
Ο νέος ηγεμόνας της ειδωλολατρικής Αλβανίας, Δατιανός, μαθαίνοντας για τον χριστιανισμό τους, προσπάθησε να τους επιστρέψει στην πρώην πίστη τους, αλλά αυτοί απέρριψαν τις προτροπές του. Με διαταγή του Δατιανού, οι άγιοι υπέστησαν βασανιστήρια: σταυρώθηκαν και κάηκαν. Καθώς πέθαιναν, έψαλλαν τον 21ο ψαλμό. Τα σώματά τους κόπηκαν και σκορπίστηκαν στο όρος Σουκακέτι.
Τα ιερά λείψανα των μαρτύρων παρέμειναν άφθαρτα μέχρι τον 4ο αιώνα, όταν θάφτηκαν από τους τοπικούς χριστιανούς. Στον τόπο του μαρτυρίου τους, ανεγέρθηκε εκκλησία στον Άγιο Γρηγόριο, τον φωτιστή της Αρμενίας, και άνοιξε μια θεραπευτική πηγή.
