Ο Άγιος Αλέξανδρος Σβιρ γεννήθηκε το 1448 στην περιοχή του Οβονέζ, στο χωριό Μαντέρα. Οι γονείς του, Στέφανος και Βασάι, είχαν αποκτήσει, πριν από αυτόν, άλλα δύο μεγαλύτερα παιδιά. Από μικρή ηλικία εκδήλωσε την επιθυμία του να αφιερωθεί σε έναν πνευματικό βίο, προσευχόμενος επιμελώς και μελετώντας τις Γραφές. Με την ευχή των γονιών του, μετέβη στη μονή Βαλάαμ, όπου έγινε μοναχός στην ηλικία των 26 ετών.
Ο άγιος ασκούσε με επιμονή τις αρετές, απέφευγε την κοσμική δόξα και επιδίωκε την απομόνωση. Μάλιστα, γρήγορα θέλησε να ζήσει σε περισσότερη ησυχία, χτίζοντας ένα κελλί δίπλα στη λίμνη. Κάποτε, έλαβε Θεία αποκάλυψη και γνώρισε πως θα μαζεύονταν κοντά του πλήθος ανθρώπων, προκειμένου να τους νουθετεί και να γίνει ο πνευματικός τους καθοδηγητής. Μετά τον θάνατο του αδελφού του Ιωάννη, συνέχισε να ζει αυστηρά, ενώ ο αριθμός των μοναχών που ζούσαν μαζί του αυξήθηκε.
Ο Άγιος Αλέξανδρος ήταν προικισμένος με το χάρισμα των θαυμάτων. Με την προσευχή του κατάφερνε να διώξει τους δαίμονες.
Έχτισε μια εκκλησία προς τιμήν της Αγίας Τριάδας και ορίστηκε ηγούμενος, αποτελώντας ένα σπουδαίο παράδειγμα ταπεινοφροσύνης και πνευματικής άσκησης για τους υπόλοιπους μοναχούς. Ο άγιος εργαζόταν μαζί με τους αδελφούς του, φροντίζοντας τη μονή και μοχθώντας για να καλύψει τις ανάγκες όλων.
Στο τέλος της ζωής του, προαισθανόμενος την κοίμησή του, κάλεσε γύρω του την υπόλοιποη αδελφότητα, την οποία δίδαξε να διατηρεί και να διαφυλάττει πάντοτε την αγάπη.
Κοιμήθηκε το 1533. Το σώμα του τάφηκε με τιμές κοντά στην Εκκλησία της Μεταμορφώσεως, ενώ, μετά το πλήθος θαυμάτων που επιτελέστηκαν στον τάφο του, ορίστηκε, ακόμη, η αγιοκατάταξή του το 1547.
