Διάκονος
Ο ιερομάρτυρας Αλεξάντρ Μενβέντεφ γεννήθηκε το 1889. Φοίτησε στη Σχολή Ψαλτωδών του Αικατερινούργου, αλλά δεν την ολοκλήρωσε. Ο Αλεξάντρ άρχισε νωρίς να διακονεί στην Εκκλησία, πρώτα ως ιερόπαις, και από την 1η Ιουλίου 1910 του επετράπη να εκτελεί τα καθήκοντα του ψάλτη στον ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στο χωριό Μπολσόιε-Τριφόνσκογε της επαρχίας Ίρμπιτ. Λίγο πριν από την Επανάσταση ο Αλεξάντρ Νίλοβιτς χειροτονήθηκε διάκονος. Μέχρι το μαρτυρικό του τέλος διακονούσε στο Μπολσόιε-Τριφόνσκογε.
Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού είχαν εύρωστα νοικοκυριά και ζούσαν με άνεση. Η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν τους προκάλεσε συμπάθεια. Η Επιτροπή των Φτωχών, που δημιουργήθηκε από τους μπολσεβίκους για την εφαρμογή διαφόρων μέτρων (όπως επιτάξεις τροφίμων και περιουσίας), συνάντησε αντίσταση από τη μεγάλη μάζα των χωρικών. Αυτοί αρνούνταν να υπακούσουν στην επιτροπή και να παραδώσουν σιτηρά και περιουσία για τις ανάγκες του Κόκκινου Στρατού.
Οι μπολσεβίκοι θεωρούσαν τους κληρικούς υπεύθυνους για το ότι οι χωρικοί δεν αναγνώριζαν τη σοβιετική εξουσία και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν το κύρος της Εκκλησίας στα μάτια του λαού, δηλώνοντας ότι η θρησκεία είναι περιττή και ότι αποτελεί όπιο που αποβλακώνει τη συνείδηση του λαού. Παντού συνέβαιναν βεβηλώσεις ναών και βιαιότητες κατά των κληρικών.
Ο εικοσιεπτάχρονος πατήρ Αλεξάντρ συνέχισε τη διακονία του ως διάκονος στο Μπολσόιε-Τριφόνσκογε, παρά τις διώξεις κατά του κλήρου που συνεχίζονταν αδιάκοπα όλο το καλοκαίρι του 1918. Διακονούσε μαζί με τον ιερέα Πιότρ Σνεζνίτσκι, ο οποίος επίσης δεν εγκατέλειψε την ενορία του σε εκείνη τη φοβερή περίοδο. Στις 28 Αυγούστου / 10 Σεπτεμβρίου 1918 ο διάκονος Αλεξάντρ Μενβέντεφ σκοτώθηκε χωρίς δίκη από ερυθροφρουρούς στον σταθμό Γιεγκορσίνo· κατακόπηκε με σπάθες.
Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου στις 17 Ιουλίου 2002, ο διάκονος Αλεξάντρ Μενβέντεφ κατατάχθηκε στη Σύναξη των Ρώσων νεομαρτύρων και ομολογητών.
