Ἠσαΐας
66:10 Ευφράνθητε μετά της Ιερουσαλήμ και αγάλλεσθε μετ' αυτής, πάντες οι αγαπώντες αυτήν· χαρήτε χαράν μετ' αυτής, πάντες οι πενθούντες δι' αυτήν·
66:11 διά να θηλάσητε και να χορτασθήτε από των μαστών των παρηγοριών αυτής· διά να εκθηλάσητε και να εντρυφήσητε εις την αφθονίαν της δόξης αυτής.
66:12 διότι ούτω λέγει Κύριος· Ιδού, εις αυτήν θέλω στρέψει την ειρήνην ως ποταμόν, και την δόξαν των εθνών ως χείμαρρον πλημμυρούντα· τότε θέλετε θηλάσει, θέλετε βασταχθή επί των πλευρών και κολακευθή επί των γονάτων αυτής.
66:13 Ως παιδίον, το οποίον παρηγορεί η μήτηρ αυτού, ούτως εγώ θέλω σας παρηγορήσει· και θέλετε παρηγορηθή εν τη Ιερουσαλήμ.
66:14 Και θέλετε ιδεί, και η καρδία σας θέλει ευφρανθή και τα οστά σας θέλουσιν ανθήσει ως χόρτος· και η χειρ του Κυρίου θέλει γνωρισθή προς τους δούλους αυτού, η δε οργή προς τους εχθρούς αυτού.
66:15 Διότι, ιδού, ο Κύριος θέλει ελθεί εν πυρί, και αι άμαξαι αυτού θέλουσιν είσθαι ως ανεμοστρόβιλος, διά να αποδώση την οργήν αυτού με ορμήν και την επιτίμησιν αυτού με φλόγας πυρός.
66:16 Διότι εν πυρί Κυρίου και εν τη μαχαίρα αυτού θέλει κριθή πάσα σαρξ, και οι πεφονευμένοι του Κυρίου θέλουσιν είσθαι πολλοί.
66:17 Οι αγιαζόμενοι και καθαριζόμενοι εν τοις κήποις ο εις κατόπιν του άλλου αναφανδόν, τρώγοντες χοίρειον κρέας και τα βδελύγματα και τον ποντικόν, ούτοι θέλουσι καταναλωθή ομού, λέγει Κύριος.
66:18 Διότι εγώ εξεύρω τα έργα αυτών και τους διαλογισμούς αυτών· και έρχομαι διά να συνάξω πάντα τα έθνη και τας γλώσσας· και θέλουσιν ελθεί και ιδεί την δόξαν μου.
66:19 Και θέλω στήσει σημείον μεταξύ αυτών· και τους σεσωσμένους εξ αυτών θέλω εξαποστείλει εις τα έθνη, εις Θαρσείς, Φούλ και Λούδ, οίτινες σύρουσι τόξον, εις Θουβάλ και Ιαυάν, εις τας νήσους τας μακράν, οίτινες δεν ήκουσαν την φήμην μου ουδέ είδον την δόξαν μου· και θέλουσι κηρύξει την δόξάν μου μεταξύ των εθνών.
66:20 Και θέλουσι φέρει πάντας τους αδελφούς σας εκ πάντων των εθνών προσφοράν εις τον Κύριον, επί ίππων και επί αμαξών και επί φορείων και επί ημιόνων και επί ταχυδρόμων ζώων, προς το άγιόν μου όρος, την Ιερουσαλήμ, λέγει Κύριος, καθώς τα τέκνα του Ισραήλ φέρουσι την εξ αλφίτων προσφοράν εν καθαρώ αγγείω προς τον οίκον του Κυρίου.
66:21 Και προσέτι θέλω λάβει εξ αυτών ιερείς και Λευΐτας, λέγει Κύριος.
66:22 Διότι ως οι νέοι ουρανοί και η νέα γη, τα οποία εγώ θέλω κάμει, θέλουσι διαμένει ενώπιόν μου, λέγει Κύριος, ούτω θέλει διαμένει το σπέρμα σας και το όνομά σας.
66:23 Και από νέας σελήνης έως άλλης και από σαββάτου έως άλλου θέλει έρχεσθαι πάσα σαρξ διά να προσκυνή ενώπιόν μου, λέγει Κύριος.
66:24 Και θέλουσιν εξέλθει και ιδεί τα κώλα των ανθρώπων, οίτινες εστάθησαν παραβάται εναντίον μου· διότι ο σκώληξ αυτών δεν θέλει τελευτήσει και το πυρ αυτών δεν θέλει σβεσθή· και θέλουσιν είσθαι βδέλυγμα εις πάσαν σάρκα.
Γένεσις
49:33 καί καταπαύω ἰακώβ ἐπιτάσσω ὁ υἱός αὐτός καί ἐκαἴρω ὁ πούς αὐτός ἐπί ὁ κλίνη ἐκλείπω καί προςτίθημι πρός ὁ λαός αὐτός
50:1 καί ἐπιπίπτω ιωσηφ ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ αὐτός κλαίω ἐπί αὐτός καί φιλέω αὐτός
50:2 καί προςτάσσω ιωσηφ ὁ παῖς αὐτός ὁ ἐνταφιαστής ἐνταφιάζω ὁ πατήρ αὐτός καί ἐνταφιάζω ὁ ἐνταφιαστής ὁ ἰσραήλ
50:3 καί πληρόω αὐτός τεσσαράκοντα ἡμέρα οὕτως γάρ καταἀριθμέω ὁ ἡμέρα ὁ ταφή καί πενθέω αὐτός αἴγυπτος ἑβδομήκοντα ἡμέρα
50:4 ἐπειδή δέ παραἔρχομαι ὁ ἡμέρα ὁ πένθος λαλέω ιωσηφ πρός ὁ δυνάστης φαραώ λέγω εἰ εὑρίσκω χάρις ἐναντίον σύ λαλέω περί ἐγώ εἰς ὁ οὖς φαραώ λέγω
50:5 ὁ πατήρ ἐγώ ὁρκίζω ἐγώ λέγω ἐν ὁ μνημεῖον ὅς ὀρύσσω ἐμαυτοῦ ἐν γῆ χανααν ἐκεῖ ἐγώ θάπτω νῦν οὖν ἀναβαίνω θάπτω ὁ πατήρ ἐγώ καί ἐπι ἀναἔρχομαι
50:6 καί εἶπον φαραώ ἀναβαίνω θάπτω ὁ πατήρ σύ καθάπερ ὁρκίζω σύ
50:7 καί ἀναβαίνω ιωσηφ θάπτω ὁ πατήρ αὐτός καί συν ἀναβαίνω μετά αὐτός πᾶς ὁ παῖς φαραώ καί ὁ πρεσβύτερος ὁ οἶκος αὐτός καί πᾶς ὁ πρεσβύτερος ὁ γῆ αἴγυπτος
50:8 καί πᾶς ὁ πανοικία ιωσηφ καί ὁ ἀδελφός αὐτός καί πᾶς ὁ οἰκία ὁ πατρικός αὐτός καί ὁ συγγένεια καί ὁ πρόβατον καί ὁ βοῦς ὑπολείπω ἐν γῆ γεσεμ
50:9 καί συν ἀναβαίνω μετά αὐτός καί ἅρμα καί ἱππεύς καί γίγνομαι ὁ παρεμβολή μέγας σφόδρα
50:10 καί παραγίγνομαι ἐπί ἅλων αταδ ὅς εἰμί πέραν ὁ ἰορδάνης καί κόπτω αὐτός κοπετός μέγας καί ἰσχυρός σφόδρα καί ποιέω ὁ πένθος ὁ πατήρ αὐτός ἑπτά ἡμέρα
50:11 καί ὁράω ὁ κάτοικος ὁ γῆ χανααν ὁ πένθος ἐν ἅλων αταδ καί εἶπον πένθος μέγας οὗτος εἰμί ὁ αἰγύπτιος διά οὗτος καλέω ὁ ὄνομα αὐτός πένθος αἴγυπτος ὅς εἰμί πέραν ὁ ἰορδάνης
50:12 καί ποιέω αὐτός οὕτως ὁ υἱός αὐτός καί θάπτω αὐτός ἐκεῖ
50:13 καί ἀναλαμβάνω αὐτός ὁ υἱός αὐτός εἰς γῆ χανααν καί θάπτω αὐτός εἰς ὁ σπήλαιον ὁ διπλοῦς ὅς κτάομαι αβρααμ ὁ σπήλαιον ἐν κτῆσις μνημεῖον παρά εφρων ὁ χετταῖος κατέναντι μαμβρη
50:14 καί ἀποστρέφω ιωσηφ εἰς αἴγυπτος αὐτός καί ὁ ἀδελφός αὐτός καί ὁ συν ἀναβαίνω θάπτω ὁ πατήρ αὐτός
50:15 ὁράω δέ ὁ ἀδελφός ιωσηφ ὅτι θνήσκω ὁ πατήρ αὐτός εἶπον μήποτε μνησικακέω ἐγώ ιωσηφ καί ἀνταπόδομα ἀντι ἀποδίδωμι ἐγώ πᾶς ὁ κακός ὅς ἐνδεικνύω αὐτός
50:16 καί παραγίγνομαι πρός ιωσηφ λέγω ὁ πατήρ σύ ὁρκίζω πρό ὁ τελευτάω αὐτός λέγω
50:17 οὕτως εἶπον ιωσηφ ἀποἵημι αὐτός ὁ ἀδικία καί ὁ ἁμαρτία αὐτός ὅτι πονηρός σύ ἐνδεικνύω καί νῦν δέχομαι ὁ ἀδικία ὁ θεράπων ὁ θεός ὁ πατήρ σύ καί κλαίω ιωσηφ λαλέω αὐτός πρός αὐτός
50:18 καί ἔρχομαι πρός αὐτός εἶπον ὅδε ἐγώ σύ οἰκέτης
50:19 καί εἶπον αὐτός ιωσηφ μή φοβέω ὁ γάρ θεός εἰμί ἐγώ
50:20 σύ βουλεύω κατά ἐγώ εἰς πονηρός ὁ δέ θεός βουλεύω περί ἐγώ εἰς ἀγαθός ὅπως ἄν γίγνομαι ὡς σήμερον ἵνα διατρέφω λαός πολύς
50:21 καί εἶπον αὐτός μή φοβέω ἐγώ διατρέφω σύ καί ὁ οἰκία σύ καί παρακαλέω αὐτός καί λαλέω αὐτός εἰς ὁ καρδία
50:22 καί καταοἰκέω ιωσηφ ἐν αἴγυπτος αὐτός καί ὁ ἀδελφός αὐτός καί πᾶς ὁ πανοικία ὁ πατήρ αὐτός καί ζάω ιωσηφ ἔτος ἑκατόν δέκα
50:23 καί ὁράω ιωσηφ ἐφράιμ παιδίον ἕως τρίτος γενεά καί υἱός μαχιρ ὁ υἱός μανασσή τίκτω ἐπί μηρός ιωσηφ
50:24 καί εἶπον ιωσηφ ὁ ἀδελφός αὐτός λέγω ἐγώ ἀποθνήσκω ἐπισκοπή δέ ἐπισκέπτομαι σύ ὁ θεός καί ἀναἄγω σύ ἐκ ὁ γῆ οὗτος εἰς ὁ γῆ ὅς ὄμνυμι ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ αβρααμ καί ισαακ καί ἰακώβ
50:25 καί ὁρκίζω ιωσηφ ὁ υἱός ἰσραήλ λέγω ἐν ὁ ἐπισκοπή ὅς ἐπισκέπτομαι σύ ὁ θεός καί συν ἀναφέρω ὁ ὀστέον ἐγώ ἐντεῦθεν μετά σύ
50:26 καί τελευτάω ιωσηφ ἔτος ἑκατόν δέκα καί θάπτω αὐτός καί τίθημι ἐν ὁ σορός ἐν αἴγυπτος
Παροιμίαι
31:8 Άνοιγε το στόμα σου υπέρ του αφώνου, υπέρ της κρίσεως πάντων των εγκαταλελειμμένων.
31:9 Άνοιγε το στόμα σου, κρίνε δικαίως, και υπερασπίζου τον πτωχόν και τον ενδεή.
31:10 Γυναίκα ενάρετον τις θέλει ευρεί; διότι η τοιαύτη είναι πολύ τιμιωτέρα υπέρ τους μαργαρίτας.
31:11 Η καρδία του ανδρός αυτής θαρρεί επ' αυτήν, και δεν θέλει στερείσθαι αφθονίας.
31:12 Θέλει φέρει εις αυτόν καλόν και ουχί κακόν, πάσας τας ημέρας της ζωής αυτής.
31:13 Ζητεί μαλλίον και λινάριον και εργάζεται ευχαρίστως με τας χείρας αυτής.
31:14 Είναι ως τα πλοία των εμπόρων· φέρει την τροφήν αυτής από μακρόθεν.
31:15 Και εγείρεται ενώ είναι έτι νυξ και δίδει τροφήν εις τον οίκον αυτής, και έργα εις τας θεραπαίνας αυτής.
31:16 Θεωρεί αγρόν και αγοράζει αυτόν· εκ του καρπού των χειρών αυτής φυτεύει αμπελώνα.
31:17 Ζώνει την οσφύν αυτής με δύναμιν, και ενισχύει τους βραχίονας αυτής.
31:18 Αισθάνεται ότι το εμπόριον αυτής είναι καλόν· ο λύχνος αυτής δεν σβύνεται την νύκτα.
31:19 Βάλλει τας χείρας αυτής εις το αδράκτιον και κρατεί εν τη χειρί αυτής την ηλακάτην.
31:20 Ανοίγει την χείρα αυτής εις τους πτωχούς και εκτείνει τας χείρας αυτής προς τους ενδεείς.
31:21 Δεν φοβείται την χιόνα διά τον οίκον αυτής· διότι πας ο οίκος αυτής είναι ενδεδυμένοι διπλά.
31:22 Κάμνει εις εαυτήν σκεπάσματα· το ένδυμα αυτής είναι βύσσος και πορφύρα.
31:23 Ο ανήρ αυτής γνωρίζεται εν ταις πύλαις, όταν κάθηται μεταξύ των πρεσβυτέρων του τόπου.
31:24 Κάμνει λεπτόν πανίον και πωλεί· και δίδει ζώνας εις τους εμπόρους.
31:25 Ισχύν και ευπρέπειαν είναι ενδεδυμένη· και ευφραίνεται διά τον μέλλοντα καιρόν.
31:26 Ανοίγει το στόμα αυτής εν σοφία· και επί της γλώσσης αυτής είναι νόμος ευμενείας.
31:27 Επαγρυπνεί εις την κυβέρνησιν του οίκου αυτής και άρτον οκνηρίας δεν τρώγει.
31:28 Τα τέκνα αυτής σηκόνονται και μακαρίζουσιν αυτήν· ο ανήρ αυτής, και επαινεί αυτήν·
31:29 Πολλαί θυγατέρες εφέρθησαν αξίως, αλλά συ υπερέβης πάσας.
31:30 Ψευδής είναι η χάρις και μάταιον το κάλλος· η γυνή η φοβουμένη τον Κύριον, αυτή θέλει επαινείσθαι.
31:31 Δότε εις αυτήν εκ του καρπού των χειρών αυτής· και τα έργα αυτής ας επαινώσιν αυτήν εν ταις πύλαις.
