Ἠσαΐας
49:6 και είπε, Μικρόν είναι το να ήσαι δούλός μου διά να ανορθώσης τας φυλάς του Ιακώβ και να επαναφέρης το υπόλοιπον του Ισραήλ· θέλω προσέτι σε δώσει φως εις τα έθνη, διά να ήσαι η σωτηρία μου έως εσχάτου της γης.
49:7 Ούτω λέγει Κύριος, ο Λυτρωτής του Ισραήλ, ο Άγιος αυτού, προς εκείνον τον οποίον καταφρονεί άνθρωπος, προς εκείνον τον οποίον βδελύττεται έθνος, προς τον δούλον των εξουσιαστών· Βασιλείς θέλουσι σε ιδεί και σηκωθή, ηγεμόνες και θέλουσι σε προσκυνήσει, ένεκεν του Κυρίου, όστις είναι πιστός, του Αγίου του Ισραήλ, όστις σε εξέλεξεν
49:8 Ούτω λέγει Κύριος· Εν καιρώ δεκτώ επήκουσά σου και εν ημέρα σωτηρίας σε εβοήθησα· και θέλω σε διαφυλάξει και θέλω σε δώσει εις διαθήκην των λαών, διά να ανορθώσης την γην, να κληροδοτήσης κληρονομίας ηρημωμένας·
49:9 λέγων προς τους δεσμίους, Εξέλθετε· προς τους εν τω σκότει, Ανακαλύφθητε. Θέλουσι βοσκηθή πλησίον των οδών, και αι βοσκαί αυτών θέλουσιν είσθαι εν πάσι τοις υψηλοίς τόποις.
49:10 δεν θέλουσι πεινάσει ουδέ διψήσει· δεν θέλει προσβάλλει αυτούς ούτε καύσων ούτε ήλιος· διότι ο ελεών αυτούς θέλει οδηγήσει αυτούς και διά πηγών υδάτων θέλει φέρει αυτούς.
Γένεσις
31:3 εἶπον δέ κύριος πρός ἰακώβ ἀποστρέφω εἰς ὁ γῆ ὁ πατήρ σύ καί εἰς ὁ γενεά σύ καί εἰμί μετά σύ
31:4 ἀποστέλλω δέ ἰακώβ καλέω ραχηλ καί λεια εἰς ὁ πεδίον οὗ ὁ ποίμνιον
31:5 καί εἶπον αὐτός ὁράω ἐγώ ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ σύ ὅτι οὐ εἰμί πρός ἐγώ ὡς χθές καί τρίτος ἡμέρα ὁ δέ θεός ὁ πατήρ ἐγώ εἰμί μετά ἐγώ
31:6 καί αὐτός δέ οἶδα ὅτι ἐν πᾶς ὁ ἰσχύς ἐγώ δουλεύω ὁ πατήρ σύ
31:7 ὁ δέ πατήρ σύ παρακρούω ἐγώ καί ἀλλάσσω ὁ μισθός ἐγώ ὁ δέκα ἀμνός καί οὐ δίδωμι αὐτός ὁ θεός κακοποιέω ἐγώ
31:8 ἐάν οὕτως εἶπον ὁ ποικίλος εἰμί σύ μισθός καί τίκτω πᾶς ὁ πρόβατον ποικίλος ἐάν δέ εἶπον ὁ λευκός εἰμί σύ μισθός καί τίκτω πᾶς ὁ πρόβατον λευκός
31:9 καί ἀποαἱρέω ὁ θεός πᾶς ὁ κτῆνος ὁ πατήρ σύ καί δίδωμι ἐγώ αὐτός
31:10 καί γίγνομαι ἡνίκα ἐνκισσάω ὁ πρόβατον καί ὁράω ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐν ὁ ὕπνος καί ἰδού ὁ τράγος καί ὁ κριός ἀναβαίνω εἰμί ἐπί ὁ πρόβατον καί ὁ αἴξ διάλευκος καί ποικίλος καί σποδοειδής ῥαντός
31:11 καί εἶπον ἐγώ ὁ ἄγγελος ὁ θεός κατά ὕπνος ἰακώβ ἐγώ δέ εἶπον τίς εἰμί
31:12 καί εἶπον ἀναβλέπω ὁ ὀφθαλμός σύ καί ὁράω ὁ τράγος καί ὁ κριός ἀναβαίνω ἐπί ὁ πρόβατον καί ὁ αἴξ διάλευκος καί ποικίλος καί σποδοειδής ῥαντός ὁράω γάρ ὅσος σύ λαβαν ποιέω
31:13 ἐγώ εἰμί ὁ θεός ὁ ὁράω σύ ἐν τόπος θεός οὗ ἀλείφω ἐγώ ἐκεῖ στήλη καί εὔχομαι ἐγώ ἐκεῖ εὐχή νῦν οὖν ἀναἵστημι καί ἐκἔρχομαι ἐκ ὁ γῆ οὗτος καί ἀποἔρχομαι εἰς ὁ γῆ ὁ γένεσις σύ καί εἰμί μετά σύ
31:14 καί ἀποκρίνω ραχηλ καί λεια εἶπον αὐτός μή εἰμί ἐγώ ἔτι μερίς ἤ κληρονομία ἐν ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ
31:15 οὐ ὡς ὁ ἀλλότριος λογίζομαι αὐτός πιπράσκω γάρ ἐγώ καί καταἐσθίω κατάβρωσις ὁ ἀργύριον ἐγώ
31:16 πᾶς ὁ πλοῦτος καί ὁ δόξα ὅς ἀποαἱρέω ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ ἐγώ εἰμί καί ὁ τέκνον ἐγώ νῦν οὖν ὅσος εἶπον σύ ὁ θεός ποιέω
Παροιμίαι
21:3 Να κάμνη τις δικαιοσύνην και κρίσιν είναι αρεστότερον εις τον Κύριον παρά θυσίαν.
21:4 Το επηρμένον όμμα και η αλαζών καρδία, ο λύχνος των ασεβών, είναι αμαρτία.
21:5 Οι λογισμοί του επιμελούς φέρουσι βεβαίως εις αφθονίαν· παντός δε προπετούς βεβαίως εις ένδειαν.
21:6 Το αποκτάν θησαυρούς διά ψευδούς γλώσσης είναι ματαιότης άστατος των ζητούντων θάνατον.
21:7 Αι αρπαγαί των ασεβών θέλουσιν εξολοθρεύσει αυτούς· διότι αρνούνται να πράττωσι το δίκαιον.
21:8 Η οδός του διεφθαρμένου ανθρώπου είναι σκολιά· του δε καθαρού το έργον είναι ευθές.
21:9 Καλήτερον να κατοική τις εν γωνία δώματος, παρά εν οίκω ευρυχώρω μετά γυναικός φιλέριδος.
21:10 Η ψυχή του ασεβούς επιθυμεί κακόν· ο πλησίον αυτού δεν ευρίσκει χάριν εις τους οφθαλμούς αυτού.
21:11 Όταν ο χλευαστής τιμωρήται, ο απλούς γίνεται σοφώτερος· και ο σοφός διδασκόμενος λαμβάνει γνώσιν.
21:12 Ο δίκαιος συλλογίζεται την οικίαν του ασεβούς, όταν οι ασεβείς κατακρημνίζωνται εις την κακίαν αυτών.
21:13 Όστις εμφράττει τα ώτα αυτού εις την κραυγήν του πτωχού, θέλει φωνάξει και αυτός και δεν θέλει εισακουσθή.
21:14 Δώρον κρύφιον καταπραΰνει θυμόν· και χάρισμα εις τον κόλπον βαλλόμενον, οργήν ισχυράν.
21:15 Χαρά είναι εις τον δίκαιον να κάμνη κρίσιν· όλεθρος δε εις τους εργάτας της ανομίας.
21:16 Άνθρωπος αποπλανώμενος από της οδού της συνέσεως θέλει κατασκηνώσει εν τη συνάξει των τεθανατωμένων.
21:17 Ο αγαπών ευθυμίαν θέλει κατασταθή πένης· ο αγαπών οίνον και μύρα δεν θέλει πλουτήσει.
21:18 Ο ασεβής θέλει είσθαι αντίλυτρον του δικαίου, και των ευθέων ο παραβάτης.
21:19 Καλήτερον να κατοική τις εν γη ερήμω παρά μετά γυναικός φιλέριδος και θυμώδους.
21:20 Θησαυρός πολύτιμος και μύρα ευρίσκονται εν τω οίκω του σοφού· ο δε άφρων άνθρωπος καταδαπανά αυτά.
21:21 Ο θηρεύων δικαιοσύνην και έλεος θέλει ευρεί ζωήν, δικαιοσύνην και δόξαν.
