Ἠσαΐας
5:16 Ο δε Κύριος των δυνάμεων θέλει υψωθή εις κρίσιν, και ο Θεός ο Άγιος θέλει αγιασθή εις δικαιοσύνην.
5:17 Τότε τα αρνία θέλουσι βοσκηθή κατά την συνήθειαν αυτών, και ξένοι θέλουσι φάγει τους ερήμους τόπους των παχέων.
5:18 Ουαί εις εκείνους, οίτινες επισύρουσι την ανομίαν διά σχοινίων ματαιότητος και την αμαρτίαν ως διά λωρίων αμάξης
5:19 οίτινες λέγουσιν, Ας σπεύση, ας επιταχύνη το έργον αυτού διά να ίδωμεν και η βουλή του Αγίου του Ισραήλ ας πλησιάση και ας έλθη, διά να μάθωμεν.
5:20 Ουαί εις εκείνους, οίτινες λέγουσι το κακόν καλόν και το καλόν κακόν οίτινες θέτουσι το σκότος διά φως και το φως διά σκότος οίτινες θέτουσι το πικρόν διά γλυκύ και το γλυκύ διά πικρόν.
5:21 Ουαί εις τους όσοι είναι σοφοί εις τους οφθαλμούς αυτών και φρόνιμοι ενώπιον εαυτών.
5:22 Ουαί εις τους όσοι είναι δυνατοί εις το να πίνωσιν οίνον και ισχυροί εις το να σμίγωσι σίκερα
5:23 οίτινες δικαιόνουσι τον παράνομον διά δώρα, και το δίκαιον του δικαίου αφαιρούσιν απ' αυτού.
5:24 Διά τούτο, ως η γλώσσα του πυρός κατατρώγει την καλάμην και το άχυρον αφανίζεται εν τη φλογί, ούτως η ρίζα αυτών θέλει κατασταθή ως σηπεδών, και το άνθος αυτών θέλει αναβή ως κονιορτός διότι απέρριψαν τον νόμον του Κυρίου των δυνάμεων και κατεφρόνησαν τον λόγον του Αγίου του Ισραήλ.
5:25 Διά τούτο ο θυμός του Κυρίου εξήφθη εναντίον του λαού αυτού, και εκτείνας την χείρα αυτού εναντίον αυτών επάταξεν αυτούς· τα δε όρη έτρεμον, και τα πτώματα αυτών έγειναν ως κοπρία εν μέσω των οδών. Εν πάσι τούτοις ο θυμός αυτού δεν απεστράφη, αλλ' η χειρ αυτού είναι έτι εξηπλωμένη.
Γένεσις
4:16 ἐκἔρχομαι δέ καιν ἀπό πρόσωπον ὁ θεός καί οἰκέω ἐν γῆ ναιδ κατέναντι εδεμ
4:17 καί γιγνώσκω καιν ὁ γυνή αὐτός καί συνλαμβάνω τίκτω ὁ ενωχ καί εἰμί οἰκοδομέω πόλις καί ἐπιὀνομάζω ὁ πόλις ἐπί ὁ ὄνομα ὁ υἱός αὐτός ενωχ
4:18 γίγνομαι δέ ὁ ενωχ γαιδαδ καί γαιδαδ γεννάω ὁ μαιηλ καί μαιηλ γεννάω ὁ μαθουσαλα καί μαθουσαλα γεννάω ὁ λαμεχ
4:19 καί λαμβάνω ἑαυτοῦ λαμεχ δύο γυνή ὄνομα ὁ εἷς αδα καί ὄνομα ὁ δεύτερος σελλα
4:20 καί τίκτω αδα ὁ ιωβελ οὗτος εἰμί ὁ πατήρ οἰκέω ἐν σκηνή κτηνοτρόφος
4:21 καί ὄνομα ὁ ἀδελφός αὐτός ιουβαλ οὗτος εἰμί ὁ καταδεικνύω ψαλτήριον καί κιθάρα
4:22 σελλα δέ τίκτω καί αὐτός ὁ θοβελ καί εἰμί σφυροκόπος χαλκεύς χαλκός καί σίδηρος ἀδελφή δέ θοβελ νοεμα
4:23 εἶπον δέ λαμεχ ὁ ἑαυτοῦ γυνή αδα καί σελλα ἀκούω ἐγώ ὁ φωνή γυνή λαμεχ ἐνωτίζομαι ἐγώ ὁ λόγος ὅτι ἀνήρ ἀποκτείνω εἰς τραῦμα ἐγώ καί νεανίσκος εἰς μώλωψ ἐγώ
4:24 ὅτι ἑπτάκις ἐκδικέω ἐκ καιν ἐκ δέ λαμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά
4:25 γιγνώσκω δέ αδαμ ευα ὁ γυνή αὐτός καί συνλαμβάνω τίκτω υἱός καί ἐπιὀνομάζω ὁ ὄνομα αὐτός σηθ λέγω ἐκ ἀναἵστημι γάρ ἐγώ ὁ θεός σπέρμα ἕτερος ἀντί αβελ ὅς ἀποκτείνω καιν
4:26 καί ὁ σηθ γίγνομαι υἱός ἐπιὀνομάζω δέ ὁ ὄνομα αὐτός ενως οὗτος ἐλπίζω ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος ὁ θεός
Παροιμίαι
5:15 Πίνε ύδατα εκ της δεξαμενής σου και πηγάζοντα εκ του φρέατός σου·
5:16 Ας εκχέωνται έξω αι πηγαί σου, και τα ρυάκια των υδάτων σου εις τας πλατείας·
5:17 σου μόνου ας ήναι αυτά, και ουχί ξένων μετά σού·
5:18 η πηγή σου ας ήναι ευλογημένη· και ευφραίνου μετά της γυναικός της νεότητός σου.
5:19 Ας ήναι εις σε ως έλαφος ερασμία και δορκάς κεχαριτωμένη· ας σε ποτίζωσιν οι μαστοί αυτής εν παντί καιρώ· ευφραίνου πάντοτε εις την αγάπην αυτής.
5:20 Και διά τι, υιέ μου, θέλεις θέλγεσθαι υπό ξένης και θέλεις εναγκαλίζεσθαι κόλπον αλλοτρίας;
5:21 Διότι του ανθρώπου αι οδοί είναι ενώπιον των οφθαλμών του Κυρίου, και σταθμίζει πάσας τας πορείας αυτού.
5:22 Αι ίδιαι αυτού ανομίαι θέλουσι συλλάβει τον ασεβή, και με τα σχοινία της αμαρτίας αυτού θέλει σφίγγεσθαι.
5:23 Ούτος θέλει αποθάνει απαίδευτος και εκ του πλήθους της αφροσύνης αυτού θέλει περιπλανάσθαι.
6:1 Υιέ μου, εάν έγεινας εγγυητής διά τον φίλον σου, εάν έδωκας την χείρα σου εις ξένον,
6:2 επαγιδεύθης διά των λόγων του στόματός σου, επιάσθης διά των λόγων του στόματός σου·
6:3 Κάμε λοιπόν τούτο, υιέ μου, και σώζου, επειδή ήλθες εις τας χείρας του φίλου σου· ύπαγε, μη αποκάμης, και βίαζε τον φίλον σου.
