Ο Άγιος Νεομάρτυρας Δημήτριος γεννήθηκε το 1871 στο χωριό Οστρόβιστσι, στην επαρχία Ποκρόβσκι του Βλαντίμιρ, σε μια αγροτική οικογένεια. Από τους γονείς του διδάχτηκε τη γραφή και τις αρχές της χριστιανικής πίστης. Μετά τη μετακόμισή του στην πόλη Ορέχοβο-Ζούεβο, εργάστηκε ως ξυλουργός. Το 1940, αφού συνταξιοδοτήθηκε, αφιέρωσε όλο του τον χρόνο στη διακονία της Εκκλησίας. Οι ενορίτες κατάφεραν με τη συμβολή του να συγκεντρώσουν τρεις χιλιάδες ρούβλια για την επισκευή του ναού, ενώ ακόμη πλήρωσαν όλους τους φόρους. Ωστόσο, οι αρχές αρνήθηκαν να παρέχουν την απαραίτητη άδεια.
Το 1941, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες να ανοίξει η εκκλησία, ο Δημήτριος Ιβάνοβιτς και ο Νικίτας Αντρέεβιτς Σουχάρεφ παρουσιάστηκαν στις αρχές με παράπονα για τις ενέργειες της τοπικής διοίκησης. Το αίτημά τους δεν εισακούστηκε και στις 22 Ιουνίου 1941, την ημέρα που ξέσπασε η επανάσταση, συνελήφθησαν για αντεπαναστατική δραστηριότητα.
Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων, ο Δημήτριος αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας πως δεν είχε διαπράξει κανένα αδίκημα ενάντια στη σοβιετική εξουσία. Ωστόσο, παρά την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, του απαγγέλθηκε κατηγορία και παρέμεινε υπό κράτηση, έως την ημέρα της εκτέλεσής του.
