Ο Όσιος Βησσαρίων γεννήθηκε και ανατράφηκε στην Αίγυπτο. Από τη νεαρή του ηλικία, αγάπησε τον Θεό και κράτησε τον εαυτό του καθαρό από τις αμαρτίες. Ταξίδεψε στους ιερούς τόπους της Ιερουσαλήμ, ήρθε σε επαφή με ασκητές και απέκτησε πολλά οφέλη για την ψυχή του.
Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, γνώρισε τον Όσιο Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη, ο οποίος έγινε πνευματικός του πατέρας. Μοίρασε όλα του τα υπάρχοντα στους φτωχούς και ακολούθησε τον μοναχισμό. Αποσύρθηκε στην έρημο, δίνοντας όρκο σιωπής. Εκεί εξάντλησε τον εαυτό του, ζώντας με αυστηρότητα και απόλυτα ασκητικό πνεύμα. Συχνά, έμενε χωρίς τροφή για έως και 40 ημέρες.
Έλαβε το δώρο των θαυμάτων και της προφητείας. Προσευχόμενος, έκανε γλυκό το θαλασσινό νερό και το προσέφερε στον μαθητή του που διψούσε. Ακόμη, όπως ο Ιησούς του Ναυή, σταμάτησε με τις προσευχές του τον ήλιο, κερδίζοντας περισσότερο χρόνο να φτάσει στον γέροντά του. Ο Άγιος Βησσαρίων έφερε τη βροχή σε περιόδους ξηρασίας, όπως ο προφήτης Ηλίας, ενώ πέρασε πάνω από ποτάμια, όπως ο προφήτης Ελισαίος.
Όταν κάποτε υπήρχε στον ναό ένας δαιμονισμένος, ο άγιος έδιωξε τα δαιμόνια. Έπειτα, όντας γεμάτος ταπεινοφροσύνη, βγήκε από τον ναό μαζί με έναν αμαρτωλό αδελφό του, λέγοντας:
"Είμαι και εγώ αμαρτωλός."
Για 40 χρόνια, δεν ξάπλωσε σε κρεβάτι. Κοιμόταν καθιστός ή όρθιος και προέτρεπε τους μαθητές του να βρίσκοντα πάντοτε σε εγρήγορση.
Η ζωή του αγίου ήταν σαν αυτή των πουλιών.
Δεν είχε τόπο κατοικίας, περιπλανιόταν στην έρημο και αδιαφορούσε για τις σωματικές του ανάγκες. Φτάνοντας σε βαθιά γεράματα, αναπαύθησε στη Βασιλεία των ουρανών.
