Πρεσβύτερος
Άγιος Βίκτωρ (Βίκτωρ Ιβάνωβιτς Βορόνωφ) γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1889 στην πόλη Βύσνι Βολοτσόκ, στην επαρχία Τβερ. Το 1923, χειροτονήθηκε ιερέας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης για φοροδιαφυγή, αλλά η ποινή του ακυρώθηκε λόγω της φτώχειάς του. Το 1930, άρχισε να υπηρετεί στην εκκλησία του χωριού Ζαμπορόβιε, όπου ζούσε με τη γυναίκα του και τους γιους του. Το 1936, συνελήφθη για τη διατήρηση αρχείων γεννήσεων και θανάτων των ενοριτών. Στις 15 Νοεμβρίου 1937, συνελήφθη ξανά και φυλακίστηκε στη φυλακή του Βύσνι Βολοτσόκ. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης της αντισοβιετικής προπαγάνδας. Στις 27 Νοεμβρίου, η Τρόικα του ΝΚVD τον καταδίκασε σε εκτέλεση, και εκτελέστηκε στις 29 Νοεμβρίου 1937.
