Μοναχή
Η Ταμάρα Ιβάνωνα Προβορίκινα γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1880 στο χωριό Ανόχινο, στην επαρχία Ριαζάν, στην οικογένεια ενός ιερέα. Από το 1902 έως το 1928, αφιερώθηκε στη Γυναικεία Μονή του Βλαντίμιρ στο Ιβανόβο-Βοζνέσενσκ. Μετά το κλείσιμο της μονής, δεν εγκατέλειψε τη μοναστική ζωή, αντιτάχθηκε στον ανανεωτισμό και προσκολλήθηκε στην Τιχωνική κατεύθυνση. Δούλεψε στην Επιτροπή για τους Κωφούς και ασχολήθηκε με την ραφή κουβερτών. Στις 27 Απριλίου 1932, συνελήφθη και κατηγορήθηκε για «αντεπαναστατική προπαγάνδα», αλλά η έρευνα την απελευθέρωσε από την κράτηση. Στις 22 Μαρτίου 1937, συνελήφθη ξανά, κατηγορούμενη για «αντεπαναστατική δραστηριότητα».
Οι Μητέρες Μαργαρίτα, Φεβρονία, Ταμάρα και Μαρία Ιβάνωνα συμμετείχαν στην ίδια ομαδική υπόθεση «Αδελφότητα του Αγίου Κυπριανού, Επαρχία Ιβανόβου, 1937». Οι Μητέρες Μαργαρίτα και Ταμάρα καταδικάστηκαν σε 5 χρόνια, ενώ οι Μητέρες Φεβρονία και Μαρία Ιβάνωνα σε 3 χρόνια εξορίας στο Καζακστάν. Στην εξορία, παρέμειναν μαζί και εγκαταστάθηκαν στο χωριό Μάισκογιε, συμμετέχοντας σε κοινή προσευχή. Στις 3 Δεκεμβρίου 1937, συνελήφθησαν ξανά και ξεκίνησε νέα ομαδική υπόθεση «Μαργαρίτα Ζακατσούρινα και άλλοι, Παβλοτάρ, 1937». Στις 4 Δεκεμβρίου, η έρευνα για αυτή την υπόθεση ολοκληρώθηκε με την απόφαση: Η ΥΨΗΛΟΤΕΡΗ ΠΟΙΝΗ – ΕΚΤΕΛΕΣΗ.
