Ο Όσιος Στέφανος ο Σαββαΐτης, γνωστός ως διαπρεπής ποιητής εκκλησιαστικών κανόνων, ασκήτεψε στη Λαύρα του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου στην Παλαιστίνη κατά τον ένατο αιώνα. Η δράση και τα πνευματικά του έργα άσκησαν σημαντική επίδραση στην εξέλιξη της εκκλησιαστικής υμνογραφίας και των λειτουργικών κειμένων.
Η Λαύρα του Αγίου Σάββα, η οποία βρίσκεται στην έρημο κοντά στα Ιεροσόλυμα, αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα μοναχικής ζωής και πνευματικής παιδείας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Εκεί ο Στέφανος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, αφιερωμένος στην προσευχή, στη μελέτη της Αγίας Γραφής και στη σύνθεση υμνογραφικών έργων.
Οι κανόνες και οι ύμνοι του εντάχθηκαν στον θησαυρό της ορθόδοξης υμνογραφίας, ενώ πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούνται στη λατρευτική πράξη μέχρι σήμερα. Ο Όσιος Στέφανος ήταν γνωστός για τη βαθιά του ευσέβεια, την αυστηρή άσκηση και το χάρισμά του στη σύνθεση πνευματικών κειμένων, τα οποία ενέπνεαν και ενίσχυαν τους πιστούς.
