Ο Όσιος Σισώης αγάπησε τον Θεό από τη νεότητά του. Εγκατέλειψε τον κόσμο και αγωνίστηκε στις ερήμους της Αιγύπτου. Είχε ως μόνο οδηγό το πρόσωπο του Χριστού, νικώντας κάθε πειρασμό με ταπείνωση και προσευχή. Ως προστάτη και πρότυπό του τιμούσε τον Άγιο Αντώνιο. Έλαβε, ακόμη, από τον Θεό το χάρισμα να θαυματουργεί και να ανασταίνει τους νεκρούς.
Δίδασκε παντού τη μετάνοια, υποστηρίζοντας πως κάθε αμαρτωλός που αναγνωρίζει τα σφάλματά του γίνεται δεκτός από τον Θεό μέσα σε τρεις ημέρες. Δίδασκε την ειλικρινή συντριβή και την υπακοή στο θέλημα του Κυρίου.
Όταν κάποτε ένας μαθητής του, ο Απόλλωνας, θέλησε να γίνει ιερέας, παρά την αδυναμία του να αντισταθεί σε πλήθος πειρασμών, ο Άγιος Σισώης του το απαγόρευσε. Εκείνος τότε απομακρύνθηκε από τον γέροντα. Συνάντησε έναν δαίμονα και μπήκε σε μεγάλο πάθος. Φωνάζοντας προς τον Θεό, έλαβε τη βοήθεια που ζήτησε και επέστρεψε πίσω στον άγιο, τρομαγμένος και μετανιωμένος, θέλοντας να εξομολογηθεί τις αμαρτίες του.
Ο άγιος έζησε εξήντα χρόνια στην έρημο. Πριν από τον θάνατό του, είδε αγγέλους να κατεβαίνουν από τον ουρανό. Προσευχήθηκε να του δοθεί χρόνος μετανοίας, έτσι ώστε όταν ήρθε η ώρα της κοίμησής του, το πρόσωπό του έλαμψε, ενώ το πνεύμα του παραδόθηκε στα χέρια του Θεού, αφήνοντας πίσω του δροσερό άρωμα.
Η εκκλησία τιμά τη μνήμη του αγίου στις 6 Ιουλίου.
