Οι Άγιοι Μάρτυρες Πρόκλος και Ιλάριος έζησαν και μαρτύρησαν την περίοδο της διακυβέρνησης του ηγεμόνα Μαξίμoυ, κατά την εποχή του αυτοκράτορα Τραϊανού.
Ο Άγιος Πρόκλος ήταν ο πρώτος που συνελήφθη και ανακρίθηκε. Ομολόγησε με θάρρος την πίστη του στον Χριστό, απορρίπτοντας την ειδωλολατρία. Ο ηγεμόνας, αδυνατώντας να τον μεταπείσει, τον υπέβαλε σε σφοδρά βασανιστήρια. Ωστόσο, ο άγιος παρέμεινε ακλόνητος, προσευχόμενος πάντοτε στον Θεό.
Ολοκλήρωσε τη ζωή του μαρτυρικά, έχοντας υπομείνει κάθε ταπείνωση. Κρεμάστηκε και τελικά θανατώθηκε από τα τόξα που διαπέρασαν το κορμί του.
Ο Άγιος Ιλάριος ήταν ανιψιός του Αγίου Πρόκλου. Όταν ο τελευταίος οδηγούνταν στον τόπο του μαρτυρίου, ο Άγιος Ιλάριος τον είδε και τον χαιρέτησε. Συνελήφθη και υπέμεινε πολλά βασανιστήρια, ομολογώντας και ο ίδιος τη χριστιανική του πίστη. Εκτελέστηκε, ενώ το σώμα του τάφηκε μαζί με αυτό του Αγίου Πρόκλου.
Οι δύο μάρτυρες δοξάζονται για την αφοσίωση και την πίστη τους στον Χριστό, ενώ η μνήμη τους τιμάται από την εκκλησία στις 12 Ιουλίου.
