Οι Άγιοι Πατερμούθιος, Κόπρις και Αλέξανδρος έζησαν και μαρτύρησαν κατά την εποχή του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Αποστάτη.
Οι δύο πρώτοι ήταν Αιγύπτιοι ερημίτες μοναχοί. Ο αυτοκράτορας, μαθαίνοντας για τη δράση τους, τους έφερε κοντά του και προσπάθησε να τους πείσει να αρνηθούν την πίστη τους, ισχυριζόμενος πως η σωτηρία μπορεί να δοθεί μόνο από τους θεούς των ειδωλολατρών. Ο Κόπρις, έχοντας πειστεί από τις υποσχέσεις του αυτοκράτορα, αρνήθηκε τον Χριστό. Ωστόσο, μετά από τις προσευχές και τις νουθεσίες του Πατερμούθιου, μετάνιωσε πικρά και ομολόγησε την πίστη του με ακόμη μεγαλύτερο θάρρος.
Ο αυτοκράτορας, οργισμένος, διέταξε να βασανίσουν. Ο Άγιος Πατερμούθιος τον στήριξε με κάθε τρόπο. Τότε, ο Αλέξανδρος, ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας την πίστη των δύο αγίων και τα βάσανα που υπέμεναν για τον Χριστό, πίστεψε στον αληθινό Θεό.
Καταδικάστηκε μαζί τους και ρίχτηκε στην πυρά, ενώ οι Άγιοι Πατερμούθιος και Κόπρις αποκεφαλίστηκαν.
