Ο Άγιος Πατερμούφιος, αρχικά ειδωλολάτρης και αρχηγός μιας ομάδας ληστών, μετανόησε, αποδέχθηκε τον Χριστιανισμό και αποσύρθηκε στην έρημο. Εκεί αφιερώθηκε στην υπηρεσία των ασθενών. Περιποιούνταν τους ανθρώπους και έθαβε τους νεκρούς με φροντίδα, πράγμα για το οποίο έλαβε το δώρο των θαυμάτων.
Ο Όσιος Κόπριος, έχοντας υπάρξει μάρτυρας των έργων του Πατερμούφιου, μίλησε για τη ζωή και τα θαύματά του.
Ο σεβάσμιος Κόπριος βρέθηκε κάποτε σε διαμάχη με έναν αιρετικό μανιχαίο και, μη μπορώντας να επιχειρηματολογήσει παραπάνω, πρότεινε να ανάψουν μια φωτιά και να μπουν μέσα, αφήνοντας τον Κύριο να αποδείξει ποια πίστη ηταν η αληθινή. Ο μανιχαίος αρνήθηκε να μπει πρώτος. Ο Κόπριος, ωστόσο, δεν δίστασε και στάθηκε ανάμεσα από τις φλόγες, χωρίς να καίγεται. Ο λαός αναγνώρισε τη δύναμη του αληθινού Θεού και δόξασε τη δύναμή του. Ο αντίπαλός του, που δεν ήθελε αρχικά να μπει στη φωτιά, ρίχτηκε στις φλόγες. Γρήγορα, όμως, πετάχτηκε έξω και προσπάθησε να δραπετεύσει. Ωστόσο, πιάστηκε και ρίχτηκε ξανά στην πυρά.
Ο Όσιος Κόπριος ηρέμησε τον λαό, που ήταν εξοργισμένος με τις αιρετικές διδασκαλίες του μανιχαίου, τον οποίο και έσωσε από τις φλόγες.
