Η Αγία Παρασκευή έζησε την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Αντωνίνου στη Ρώμη.
Από μικρή ηλικία μελετούσε τις γραφές και τα ιερά κείμενα της Εκκλησίας. Μετά τον θάνατο των γονιών της, μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και έγινε μοναχή, κηρύσσοντας τον λόγο του Ευαγγελίου και μεταστρέφοντας πολλούς ειδωλολάτρες στην αληθινή πίστη.
Οι Ιουδαίοι τη συκοφάντησαν στον αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος αδυνατώντας να την αναγκάσει να αρνηθεί τον Χριστό, την υπέβαλε σε σφοδρά βασανιστήρια. Η αγία ήταν αμετάπιστη, ενώ το σώμα της παρέμενε άφθαρτο και ακμαίο, παρά τις ταλαιπωρίες.
Βλέποντας τα αλλεπάλληλα θαύματα που επιτελούνταν, ο αυτοκράτορας μετανόησε και πίστεψε στον αληθινό Θεό. Απελευθέρωσε την αγία, η οποία συνέχισε να κηρύττει στις γύρω πόλεις.
Μετά τον θάνατό του, ο διάδοχός του Μάρκος Αυρήλιος ξεκίνησε σφοδρούς διωγμούς εναντίον των χριστιανών. Διέταξε τότε τους έπαρχους Ασκληπιό και Ταράσιο να συλλάβουν την Αγία Παρασκευή και να τη βασανίσουν έως θανάτου. Την έριξαν αρχικά σε ένα μέρος γεμάτο φίδια, τα οποία μόλις την πλησίασαν πέθαναν. Ο Ταράσιος εξοργισμένος αποφάσισε τότε να την αποκεφαλίσει.
Η μνήμη της τιμάται στις 26 Ιουλίου.
