Ηγούμενος
Γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1872, στο χωριό Ζαλιπάεβκα της Φεντορόβσκα βολής, στην επαρχία Μάλα Αρχάγγελος, σε οικογένεια αγροτών του Τιμόφεϊ Αρζανίκ. Στο βάπτισμα ονομάστηκε Παύλος. Από μικρός βοηθούσε τον πατέρα του στις αγροτικές δουλειές, δούλευε ως βοσκός και παρακολούθησε μαθήματα φαρμακοποιού. Το 1898 απολύθηκε από τον στρατό και έγινε φαρμακοποιός στο νοσοκομείο της επαρχίας Ζιτόμιρ, ενώ σπούδαζε στη σχολή φαρμακοποιών της Βολυνίας. Το 1900 πήγε στην Όπτινα Πούστιν, όπου πέρασε περίπου επτά χρόνια ως δόκιμος. Ο ηγούμενος της μονής, Αρχιμανδρίτης Ξενοφών, τον τόνισε στη μανδύα με το όνομα Παντελεήμων. Το 1909 χειροτονήθηκε σε ιεροδιάκονο και το 1911 – σε ιερομόναχο. Υπηρέτησε ως φαρμακοποιός στο νοσοκομείο της μονής.
Το 1914 εκλέχθηκε ταμίας της μονής και υπηρέτησε στους ναούς Λιχβίν, Μεσόβσκ και Οντόεβ. Το 1925 ήρθε στο Κοζέλσκ και άρχισε να υπηρετεί στην εκκλησία του Νικολάου. Στις 26 Ιουνίου 1926 ανυψώθηκε σε ηγούμενο, αλλά μετά το κλείσιμο της μονής επέστρεψε στο Κοζέλσκ. Στο Κοζέλσκ σχηματίστηκε μια μονή χωρίς τοίχους, όπου ζούσαν μοναχοί από κλειστές μονές.
Στις 9 Ιουνίου 1930, συνέβη μια σύγκρουση στο Κοζέλσκ μεταξύ αγροτών και αστυνομίας, μετά την οποία οι αρχές συνέλαβαν μερικούς μοναχούς, συμπεριλαμβανομένου του ηγούμενου Παντελεήμονα, κατηγορώντας τους για υποκίνηση εξέγερσης. Στις 27 Νοεμβρίου 1930, η τριάδα του ΟΓΠΟΥ τον καταδίκασε σε δέκα χρόνια φυλάκισης, αργότερα μειωμένα σε πέντε χρόνια. Μετά την απελευθέρωσή του, εργάστηκε ως ψάλτης στην εκκλησία του Βεβεντένσκι στο Γέλτς.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1937, συνελήφθη και φυλακίστηκε στη φυλακή της Λιπέτσκ. Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων, δεν παραδέχθηκε την ενοχή του για τις κατηγορίες που του αποδόθηκαν. Στις 15 Νοεμβρίου 1937, η τριάδα του ΝΚΒΔ τον καταδίκασε σε εκτέλεση. Ο ηγούμενος Παντελεήμων (Αρζανίκ) εκτελέστηκε στις 29 Νοεμβρίου 1937 και θάφτηκε σε κοινό άγνωστο τάφο.
