Διά Χριστόν Σαλός
Ο Άγιος Νικόλαος του Πσκοφ υπηρέτησε με αφοσίωση τον Κύριο για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, προσευχόμενος αδιαλείπτως και αποκτώντας τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η απόλυτη παράδοσή του στο θέλημα του Κυρίου έκανε τον κόσμο να τον θεωρεί έναν δια Χριστόν σαλό.
Τον Φεβρουάριο του 1570, μετά την εκστρατεία του Ιβάν του Τρομερού, η πόλη προσευχόταν για τη σωτηρία της και την παύση της οργής του τσάρου. Ο τελευταίος, ακούγοντας τον ήχο των καμπάνων, διέταξε να σταματήσουν οι βιαιοπραγίες.
Ο Άγιος Νικόλαος βγήκε τότε τρέχοντας με ένα ραβδί, φωνάζοντας και εκλιπαρώντας τον να μη θυσιάσει άλλους χριστιανούς. Εκείνος διέταξε τους στρατιώτες του να τον συλλάβουν, όμως ο άγιος έγινε αόρατος. Όταν τελικά εμφανίστηκε ενώπιόν του, του προσέφερε ένα κομμάτι ωμού κρέατος. Με τις προσευχές του κατάφερε να αποτρέψει τον τσάρο από το να συνεχίσει τις σφαγές. Επιπλέον, η οσιακή παρουσία του ξύπνησε τη συνείδηση του ηγεμόνα, κάνοντάς τον να σταματήσει οριστικά τις λεηλασίες και να φύγει από την πόλη.
Ο Άγιος Νικόλαος κοιμήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1576 και τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας. Η προσκύνηση και η τίμησή του ως αγίου ξεκίνησε πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, όταν η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε στον στρατό του Πολωνού βασιλιά Στεφάνου Μπατόρι μαζί με ένα πλήθος αγίων του Πσκοβ. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Άγιος Νικόλαος.
Τα λείψανά του είναι τοποθετημένα στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας του Πσκοβ και τιμώνται έως σήμερα από τους πιστούς.
