Ο Μάρτυς Νικόλαος Νικολάεβιτς Νεкраσώφ γεννήθηκε το 1872 εις Μόσχαν εις οικογένειαν ψαλμωδού Νικολάου Ηλίτς Νεκρασώφ και της συζύγου αυτού Δαρίας Αλεξανδρόβνας. Από 1881 έως 1888 εσπούδασε εις το Περερβίνσκονον Θεολογικόν Σχολείον, το οποίον απήλλαξε «με καλήν διαγωγήν». Από 1888 έως 1890 εσπούδασε εις την Μοσχοβίτικην Θεολογικήν Σεμιναρίαν και το ίδιον έτος μετετέθη εις την Βιφάνσκην Θεολογικήν Σεμιναρίαν, την οποίαν απήλλαξε το 1897 «με άμιλλαν διαγωγήν, βαθμούς καλούς και εξαιρέτους και εξαιρέτους βαθμούς εις εκκλησιαστικήν ανάγνωσιν και ψαλμωδίαν». Αφιερώθη εις αναγνώστην (Μαΐου 1897).
Από 1897 έως 1903 ήτο διδάσκαλος εις την καθεδρικήν εκκλησιαστικήν σχολήν εις Βολοκολάμσκ, Μοσχοβίτιδος και Κολομνίτιδος επισκοπής, Μοσχοβίτιδος κρατίου, πλησίον του Καθεδρικού Ναού της Αναστάσεως Χριστού. Το 1903 εβραβεύθη Βίβλω παρά του Αγιωτάτου Συνόδου «διά την διδασκαλικήν υπηρεσίαν». Υπηρέτει ψαλμωδός εις τον ναόν τιμής του Μητροπολίτου Μοσχοβίας Αλεξίου εις Μόσχαν. Το 1903 ήτο ψαλμωδός εις τον ναόν του Αγ. Αλεξίου της Μοσχοβίτιδος και Κολομνίτιδος επισκοπής εις Ρογκοζσκάν Σλομπόταν Μόσχας. Το 1904 μετήλθεν εις υπηρεσίαν εις τον ναόν Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου εις Βλαδίκινον επί της Αλτουφιεβσκοής Οδού. Διασώζονται στοιχεία περί της εξωτερικής αυτού εμφανίσεως: ήτο μετρίου αναστήματος, μελαχρός, μετά μικράς γενειάδος.
Ην γαμημένος μετά της Νεκρασώβα Αικατερίνης Πέτροβνας. Ανεθρέψε υιοθετηθείσαν θυγατέρα Ρεμίζωβα Νίναν Πέτροβναν (1911–1957), ανεψιάν, πρώιμα ορφανευθείσαν.
Τον Νοέμβριον 1937 συνελήφθη συν τω εφημερίω ιερεί Ιωάννη Χρουσταλιώφ και πρωτοδιακόνω Σεργίω Σταμισλάβλιώφ βάσει καταγγελίας Γρηγορίου Ρουμянτσώφ, γαμβρού του π. Ιωάννου. Ο ανακριτής, βεβαιωθείς ότι ο Νικόλαος Νικολάεβιτς εγίνωσκε τον ιερέα, διάκονον και Ρουμянτσώφ, ηρώτησε: «Η ανάκρισις διαθέτει δεδομένα ότι συσυνωμοτήσατε μετά Χρουσταλιώφ, Σταμισλάβλιώφ και Ρουμянτσώφ εις αντεπαναστατικήν προπαγάνδαν κατά του κόμματος και της σοβιετικής εξουσίας. Αποδέχεσθε ενοχήν;» «Ποτέ δεν ελάμβανα μέρος εις αντεπαναστατικήν προπαγάνδαν και δεν αναγνωρίζω ενοχήν». Εξετασθέντες μάρτυρες υπεγράψαν πρωτόκολλα συνταχθέντα υπό ανακριτών. Τη 5 Δεκεμβρίου 1937 το τριμελές ΝΚΒΔ κατεδίκασε τον πρωτοϊερέα Ιωάννην Χρουσταλιώφ εις εκτέλεσιν, τον πρωτοδιάκονον Σέργιον Σταμισλάβλιώφ, ψαλμωδόν Νικόλαον Νεкраσώφ και τον κατήγορον Γρηγόριον Ρουμянτσώφ εις δεκαετή φυλάκισιν εις καταναγκαστικόν εργοστάσιον. Ο ψαλμωδός Νικόλαος Νεкраσώφ απεστάλη εις τμήμα Σουσλόβσκογιε του Σιμπλάγκ. Απέθανεν 7 Μαρτίου 1938 επί της μεταφοράς μη φθάσας εις τόπον φυλακίσεως.
Τη 16 Νοεμβρίου 1957 ηβαιώθη παρά του προεδρείου Μοσχοβίτιδος Δικαστηρίου πόλεως, κατά έτος καταπιέσεως: 1937.
