Πρεσβύτερος
Ο Άγιος Μάρτυρας π. Νικολάι Φεντόροβιτς Καζάνσκι γεννήθηκε το 1874 στο χωριό Ντμίτριβκα στην επαρχία Ταυρίδας. Μετά την αποφοίτησή του από τη Θεολογική Σχολή, παντρεύτηκε και έγινε ιερέας. Η επανάσταση τον βρήκε στη Συμφερόπολη, στον Καθεδρικό Ναό του Αλεξάνδρου Νέβσκι.
Το 1922 συνελήφθη διαμαρτυρόμενος για την κατάσχεση των λειτουργικών αντικειμένων από τις αρχές και καταδικάστηκε σε 3 χρόνια φυλάκισης. Από το 1922 έως το 1925, κρατούνταν στη φυλακή του Νίζνι Νόβγκοροντ. Μετά την απελευθέρωσή του, άρχισε και πάλι να διακονεί στον ναό της Συμφερόπολης, κηρύσσοντας κατά των ανανεωτικών τάσεων, γεγονός που οδήγησε σε νέα σύλληψη.
Πέρασε αρκετά χρόνια έγκλειστος, ενώ κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1930 επέστρεψε στη Συμφερόπολη και υπηρέτησε στην εκκλησία των Αγίων Πάντων. Συγκέντρωσε γύρω του πιστούς κληρικούς και λαϊκούς, καθοδηγώντας την ενορία του στην πνευματική πρόοδο. Την ίδια περίοδο, ο πρόεδρος της ενορίας και μυστικός συνεργάτης της ΝΚVD κατέθετε εναντίον των κληρικών.
Μετά την τρίτη σύλληψή του, έμεινε στη φυλακή για 3 μήνες. Όταν επέστρεψε, μίλησε για τους διωγμούς κατά της Εκκλησίας και κάλεσε τον λαό να προσευχηθεί για όλους τους φυλακισμένους. Συνελήφθη ξανά και υποβλήθηκε σε εκτενείς ανακρίσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων απαντούσε με θάρρος και αμετακίνητη πίστη στις αξίες του χριστιανισμού.
Μεταξύ άλλων, τόνισε πως η σοβιετική εξουσία ήταν αντιαχριστιανική, πράγμα που οδήγησε στην πενταετή εξορία του στην περιοχή Κρασνογιάρσκ.
Αρνήθηκε να βγάλει τα ιερατικά του άμφια και έτσι καταδικάστηκε σε άλλα 10 έτη εξορίας, χωρίς τη μεσολάβηση δίκης.
Τελικά, η υγεία του π. Νικολάι επιδεινώθηκε. Το 1939, έστειλε έγγραφή καταγγελία στον επικεφαλής της ΝΚVD, χωρίς ωστόσο κανένα αποτέλεσμα. Το 1942, απεβίωσε, ενώ ήταν έγκλειστος στο Ουστίβυτλαγκ.
