Ιερέας
Ο Άγιος Νικόλαος Λεμπέντεφ γεννήθηκε το 1869 στο χωριό Μπερεζάι, στην επαρχία Τβερ. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Τβερ με κρατική υποτροφία και αποφοίτησε με διακρίσεις το 1893. Αρνούμενος να συνεχίσει τις σπουδές του στην Θεολογική Ακαδημία, έγινε ψάλτης στο πατρικό του χωριό και το 1894 χειροτονήθηκε ιερέας στην Εκκλησία της Κάτω Ιεράς Εικόνας της Μητέρας του Θεού στο χωριό Βλάσσιεβο. Σε αυτό το χωριό, που έχει αρχαία ιστορία, άρχισε να ασχολείται ενεργά με την πνευματική κατήχηση των ενοριτών, ιδρύοντας την Εταιρεία Νηφαλιότητας στο όνομα της Κάτω Ιεράς Εικόνας της Μητέρας του Θεού το 1897, η οποία εγκρίθηκε επίσημα το 1899.
Η Εταιρεία Νηφαλιότητας είχε ως στόχο την καταπολέμηση της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών και την εκπαίδευση των ενοριτών στο πνεύμα της Ορθόδοξης ηθικής. Στους κανόνες της Εταιρείας τονιζόταν ότι τα μέλη υποχρεούνται να τηρούν τη νηφαλιότητα, να παρακολουθούν την εκκλησία και να φροντίζουν για την πνευματική και υλική ευημερία του τοπικού πληθυσμού. Ο ιερέας Νικόλαος αγωνίστηκε ενεργά κατά της μέθης και της φτώχειας, ανοίγοντας σχολεία και καταφύγια για παιδιά και αλκοολικούς, καθώς και οργανώνοντας διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις για να προσελκύσει τον κόσμο στη πνευματική ζωή.
Το 1901 ίδρυσε ένα καταφύγιο για αλκοολικούς, όπου διδάσκονταν διάφορα επαγγέλματα, και το 1907 άνοιξε ένα καταφύγιο για άστεγα παιδιά. Οι δραστηριότητές του οδήγησαν σε σημαντική αύξηση του αριθμού των μελών της Εταιρείας Νηφαλιότητας, η οποία το 1904 αριθμούσε περισσότερους από 17.000 ανθρώπους. Για τις υπηρεσίες του στην καταπολέμηση της μέθης και στην κατήχηση του λαού, τιμήθηκε με καμιλάβκα το 1906.
Κατά τη διάρκεια των επαναστατικών γεγονότων του 1905, ο ιερέας Νικόλαος δεν εγκατέλειψε το ποίμνιό του, αντιτάσσοντας τους σοσιαλιστές και τους επαναστάτες, υπερασπίζοντας τις ορθόδοξες αξίες και καλώντας σε ενότητα με το κράτος. Η ζωή του αφιερώθηκε στην υπηρεσία του λαού και στην καταπολέμηση των κοινωνικών κακών, γεγονός που τον έκανε γνωστό και σεβαστό μεταξύ των τοπικών κατοίκων.
