Πρεσβύτερος
Ο Ιερομάρτυς Μιχαήλ Πέτροβιτς Κισέλιωφ γεννήθηκε το 1855 σε οικογένεια πρωτοϊερέως. Απεφοίτησε από την Περμική Θεολογική Σχολή. Δίδαξε σε λαϊκά σχολεία της επαρχίας Τσέρντιν. Το 1885 χειροτονήθηκε ιερεύς και διορίστηκε εφημέριος του Νικολαΐτικου Ναού στο χωριό Κυλάσοβο της επαρχίας Κούνγκουρ. Το 1890 μετετέθη στον Ναόν των Θεοφανείων της εγκαταστάσεως Μάικορ της επαρχίας Σολικάμσκ της επαρχίας Περμ. Κατά την διακονίαν του στο Μάικορ ο π. Μιχαήλ κατέκτησε την καθολικήν εκτίμησιν και αγάπην των ενοριτών. Ανηγορεύθη πρωτοϊερεύς, τιμηθείς με τον τάγμα Σ. Άννας τρίτου βαθμού και έπειτα δεύτερου βαθμού.
Το 1918 το Μάικορ καταλήφθηκε επανειλημμένως—πρωτίστως από τμήματα των Ερυθρών, έπειτα από Σιβηρικά στρατεύματα του Λευκού Στρατού. Στις τελευταίες ημέρες πριν την εκκένωσιν των Ερυθρών, κατ’ εντολήν του κομματικού οργανισμού, οι Κόκκινοι Φρουροί διέπραξαν φρικώδη εγκλήματα στο Μάικορ.
Την νύκτα 1-2 Ιανουαρίου 1919 συνελήφθησαν και απεκομίσθησαν από την εγκατάστασιν ο πρωτοϊερεύς Μιχαήλ, ο ιερεύς Αλέξανδρος Φεδοσέεβ, ο υιός του Αλέξανδρος και ο επιβλέπων του εργοστασίου Λεονίδ Εβσέεβιτς Πετέλιν. Οι Ερυθροί ληστές απαίτησαν από τον π. Μιχαήλ «λύτρα ζωής»—10.000 ρουβλίων. Η οικογένεια παρέδωσε όλας τας αποταμιεύσεις της—4.000 ρουβλίων—αλλ’ αυτό δεν εβοήθησε· οι θύματα δεν επέστρεψαν εις τον οίκον.
Ότε τα Σιβηρικά στρατεύματα του Λευκού Στρατού κατέλαβαν το Μάικορ, τα σώματα των μαρτύρων ευρέθησαν πλησίον του εργοστασίου εις λειμώνα υπό το χιόνι. Πάντες οι θύται είχον κατατραυματισθή υπό ξιφών. Εις το σώμα του π. Μιχαήλ ευρέθησαν 18 τραύματα από ράβδο. Οι αθώως φονευθέντες ετάφησαν εν κοινή λακκώ εντός του περίβολου της εκκλησίας ενώπιον πλήθους λαού.
Ο Ιερομάρτυς Μιχαήλ Κισέλιωφ εκατηγορίθη εις το τάγμα των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας κατά την Αρχιερατικήν Σύνοδον Αυγούστου 2000 της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
