Ο Όσιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης γεννήθηκε στη Λάμψακο από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι προσεύχονταν χρόνια στον Θεό για να τους χαρίσει ένα παιδί. Το κοσμικό του όνομα ήταν Μανουήλ. Από μικρός ανατράφηκε στον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου. Κατά τη νεαρή του ηλικία έδειξε τον πλούτο των αρετών που διέθετε, βοηθώντας τους φτωχούς και επιδιώκοντας να ζει έναν μοναχικό βίο. Στην ηλικία των δεκαεπτά ετών, άφησε τους γονείς του και αποσύρθηκε στο όρος Γαν, παίρνοντας το όνομα Μάξιμος. Εκεί έγινε μαθητής του Γέροντα Μάρκου.
Μετά τον θάνατο του δασκάλου του, ο Άγιος Μάξιμος περιπλανήθηκε στη Μακεδονία, έως ότου βρήκε άλλους ερημίτες και έλαβε κοντά τους χρήσιμες συμβουλές ασκητισμού. Επισκέφτηκε ακόμη την Κωνσταντινούπολη, όπου θαύμασε τη μεγαλοπρέπεια των ναών και το πλήθος των εκκλησιών της πόλης. Στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, πέρασε πολύ χρόνο προσευχόμενος, ενώ παρουσιαζόταν ως δια Χριστός σαλός, κρύβοντας τους άθλους του και αποφεύγοντας την κοσμική δόξα.
Αργότερα, μετέβη στο Άγιον Όρος, όπου, ακολουθώντας τις συμβουλές των γερόντων, υποτάχθηκε στον ηγούμενο και έγινε ψάλτης. Ο άγιος έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα πνευματικής ζωής, ασκώντας διαρκώς τη νοερά προσευχή και έχοντας το δώρο της προόρασης. Υποβλήθηκε σε φριχτούς πειρασμούς, από τους οποίους κατάφερνε να βγει αλώβητος, παραμένοντας πιστός και γεμάτος αγάπη για τον Θεό. Κάποτε, η ίδια η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε ενώπιόν του, τον ευλόγησε και του έδωσε εξουσία πάνω στους δαίμονες.
Ο άγιος ζούσε μια αυστηρή ασκητική ζωή, θεραπεύοντας τους αρρώστους και προφητεύοντας το μέλλον. Είχε επίσης το δώρο της διάκρισης, μπορούσε να αναγνωρίζει τις τύχες των αρχόντων και να θεραπεύει τους ανθρώπους που διώκονταν από τα δαιμόνια. Η ζωή του ήταν γεμάτη θαύματα και πνευματικούς αγώνες. Αποτέλεσε έναν πολύτιμο φάρο για όλους όσους αναζητούσαν σωτηρία.
Κοιμήθηκε σε μεγάλη ηλικία, αφήνοντας πίσω του πολλούς μαθητές και ακολούθους, οι οποίοι συνέχισαν το έργο του. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Άγιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα αληθινού ασκητισμού και ταπεινοφροσύνης.
