Ο Όσιος Μακάριος ο Ρωμαίος του Νόβγκοροντ γεννήθηκε κατά τα τέλη του 15ου αιώνα από ευσεβείς γονείς. Ανατράφηκε σύμφωνα με τη χριστιανική ηθική και τηρούσε απαρέγκλιτα τις εντολές της ορθόδοξης πίστης. Εγκατέλειψε τη Ρώμη και έφτασε στην περιοχή του Μεγάλου Νόβγκοροντ, όπου εισήλθε στη Μονή Σβίρ αφιερώνοντας τη ζωή του στον μοναχισμό. Με την ευλογία του γέροντά του, αποσύρθηκε σε έναν ησυχαστικό βίο. Εγκαστάθηκε σε ένα νησάκι του ποταμού Λένζι και άρχισε να περνάει τις μέρες και τις νύχτες του προσευχόμενος, νηστεύοντας και συντηρώντας τον εαυτό του με μούρα ή βότανα.
Με τους πνευματικούς του αγώνες προσέλκυσε τη Θεία Χάρη, η οποία εκδηλώθηκε με τη μορφή φωτιάς και καπνού που ευωδίαζε. Πλήθος ανθρώπων που αναζητούσαν πνευματική καθοδήγηση συγκεντρώθηκαν τότε κοντά του. Σύντομα, στον τόπο άσκησής του ιρδύθηκε μια μονή, στην ο οποίος ο ίδιος ορίστηκε ηγούμενος. Διοικούσε το μοναστήρι με μεγάλη φροντίδα, κερδίζοντας το δώρο της προόρασης και των θαυμάτων.
Κοιμήθηκε ειρηνικά στις 15 Αυγούστου κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα. Το σώμα του τάφηκε στην εκκλησία της Κοιμήσεως, την οποία είχα ιδρύσει ο ίδιος.
