Πρεσβύτερος
Άγιος Μάρτυρας Μακάριος γεννήθηκε το 1882 στην πόλη Όρσκ, στην επαρχία Ορένμπουργκ, στην οικογένεια του αγρότη Φιόντορ Κβίτκιν. Αφού αποφοίτησε από την εκπαιδευτική σεμινάριο, εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως δάσκαλος σε αγροτικά σχολεία. Το 1917, χειροτονήθηκε ιερέας και υπηρέτησε πρώτα στο χωριό Αλεξάνδρoβκα, στη συνέχεια στον ναό προς τιμήν του Αγίου Σαραφείμ του Σαρώφ στην Φόρστατ, όπου εκδήλωσε τον εαυτό του ως αρχηγός αντίπαλος της Κίνησης της Ζωντανής Εκκλησίας. Στη δεκαετία του 1920, ο ναός έκλεισε και άρχισε να υπηρετεί στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην Φόρστατ.
Το 1925, ο πατήρ Μακάριος μετακόμισε με την οικογένειά του στο Ορένμπουργκ, όπου αντιμετώπισε δυσκολίες, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης να προσαρμόσει ένα λουτρό για διαμονή. Παρά τις διώξεις και τις κοροϊδίες από τους προσκόπους, παρέμεινε πιστός στην πίστη του και αρνήθηκε προτάσεις να απαρνηθεί τον Θεό.
Το 1931, ο πατήρ Μακάριος συνελήφθη από την ΟΓΠΟΥ και κατηγορήθηκε ότι δεν τελούσε γάμους για τους διαζευγμένους, καθώς και ότι δεν μνημόνευε τον Μητροπολίτη Σέργιο κατά τη διάρκεια των λειτουργιών. Στις 26 Μαρτίου 1931, καταδικάστηκε σε θάνατο, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Απριλίου της ίδιας χρονιάς. Τα σώματα των εκτελεσθέντων μεταφέρθηκαν μυστικά και θάφτηκαν σε άγνωστο τάφο.
