Ο Όσιος Λογγίνος ήταν ο ιδρυτής της Μονής Νικολάεβσκι Κοριάζεμσκι. Ήταν μαθητής στην καλύβα του Οσίου Παύλου του Οβνόρσκ, όπου πέρασε μια μακρά σειρά διαφόρων υπακοών και έγινε έμπειρος και άξιος γέροντας. Μαζί με τον φίλο του μοναχό Σίμωνα, πήγε να αναζητήσει ένα απομονωμένο μέρος για να υπηρετήσει τον Θεό. Ο Όσιος Λογγίνος κουβαλούσε μαζί του έναν ξύλινο σταυρό και, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, εγκαταστάθηκε στην όχθη του ποταμού Κοριάζεμκα, όπου έχτισε μια καλύβα και ένα παρεκκλήσι.
Ο Σίμωνας σύντομα εγκατέλειψε τον Λογγίνο και αυτός έμεινε μόνος, αφιερώνοντας τον εαυτό του στην προσευχή. Σύντομα άρχισαν να έρχονται σε αυτόν άνθρωποι που ήθελαν να μοιραστούν τους ερημικούς κόπους του. Παρά την ηλικία του, ο Όσιος Λογγίνος προσπαθούσε να ξεπεράσει όλους στην ασκητική ζωή. Έχτισε μια εκκλησία προς τιμήν του Αγίου Νικολάου και έγινε ηγούμενος της κοινότητας.
Κατά τον θάνατό του στις 10 Φεβρουαρίου 1540, διέταξε να τον θάψουν στην είσοδο του ναού. Ο τάφος του έγινε τόπος θαυμάτων. Το 1557, ο πρίγκιπας Βλαντίμιρ θεραπεύτηκε από παράλυση αφού του εμφανίστηκε ο γέροντας σε όνειρο και του υπέδειξε την ακατάλληλη ταφή του οσίου. Το σώμα του μεταφέρθηκε σε νέο μέρος και ο πρίγκιπας έγινε υγιής.
Πολλά θαύματα θεραπείας συνέβησαν στον τάφο του οσίου. Το 1618, ο μοναχός Ιρωδιών είδε τον γέροντα κατά τη διάρκεια της παννυχίδας, και το 1646, ο αγρότης Λούπ θεραπεύτηκε μετά την όραση του οσίου. Η τιμή του οσίου διαδόθηκε, και ο επίσκοπος Αλέξανδρος θεμελίωσε μια πέτρινη εκκλησία προς τιμήν της Ευαγγελίσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου με παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Η μνήμη του Οσίου Λογγίνου εορτάζεται τοπικά.
