Ο Άγιος Λεόντιος και οι συν αυτώ μάρτυρες έζησαν κατά την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στην πόλη Πέργη της Παμφυλίας, η οποία διοικούνταν από τον Φλαβιανό. Όλοι τους προέρχονταν από ταπεινούς χριστιανούς γονείς. Οι περισσότεροι από αυτούς ασχολούνταν με τη γεωργία.
Όντας αποφασισμένοι να μαρτυρήσουν για τον Χριστό, κατέστρεψαν ένα βράδυ τους βωμούς και τα ιερά αντικείμενα στον ναό της Άρτεμης. Για την πράξη τους αυτή συνελήφθησαν και υποβλήθηκαν σε σφοδρά βασανιστήρια. Τα σώματά τους χτυπήθηκαν με βία, ρίχτηκαν στη φωτιά και τυφλώθηκαν, ενώ έμειναν για πολύ καιρό κλεισμένοι χωρίς τροφή στη φυλακή. Παραδόθηκαν, ακόμη, στα άγρια θηρία, τα οποία υποτάχτηκαν μπροστά τους, προκαλώντας τρόμο στους θεατές. Τότε ξέσπασε μεγάλη καταιγίδα. Οι άγιοι, άκουσαν τη φωνή του Θεού, γέμισαν χαρά και ελπίδα.
Με διαταγή του κυβερνήτη, αποκεφαλίστηκαν, ολοκληρώνοντας μαρτυρικά τον βίο τους. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την 1η Αυγούστου κάθε έτους.
