Ο Άγιος Μάρτυρας Λεονίδας Βασίλιεβιτς Σάλκοφ γεννήθηκε το 1886 στο χωριό Ταγκανάς της Ταυρικής επαρχίας, σε ευσεβή και πολύτεκνη εμπορική οικογένεια. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Συμφεροπόλεως και από τη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Μόσχας. Μετά από ένα έτος στρατιωτικής υπηρεσίας απολύθηκε με τον βαθμό του σημαιοφόρου. Το 1914 κλήθηκε εκ νέου στο στρατό στο ρουμανικό μέτωπο. Σύντομα προήχθη σε ανθυπολοχαγό και στις αρχές του 1917 σε υπολοχαγό. Τον Ιούλιο του 1917 παραιτήθηκε και μετατέθηκε στην εφεδρεία της Οδησσού. Έγινε ενορίτης του ναού του Αγίου Νικολάου και Πάντων των Αγίων εν Ρωσία αναφανέντων, όπου διακονούσε ο Άγιος Ιωνάς ο Οδησσέας, θαυματουργός. Ο γέροντας τον ευλόγησε να αναχωρήσει για τη Μονή του Ευαγγελισμού.
Τον Απρίλιο του 1918 η μονή καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα, αλλά ο Λεονίδας κατάφερε να διαφύγει. Με την ευλογία του Αγίου Ιωνά, μοίρασε όλη την περιουσία του και άρχισε να περιπλανιέται: στη Σουχούμι, στον Νέο Άθωνα, στα μοναστήρια της Γεωργίας...
Το φθινόπωρο του 1919 ταξίδεψε στα Ιεροσόλυμα και στην Κωνσταντινούπολη. Επιστρέφοντας, εγκαταστάθηκε στη Μονή του Χερσώνος. Τον Μάιο του 1923 ο οδοιπόρος Λεονίδας αναχώρησε για τον Καύκασο, ζώντας είτε σε μοναστήρια είτε σε ευσεβείς οικογένειες που φιλοξενούσαν προσκυνητές, βοηθώντας τους στις εργασίες τους και παραμένοντας αδιάκοπα στην προσευχή του Ιησού.
Το 1927 συνελήφθη κατηγορούμενος για κατασκοπεία υπέρ του αντεπαναστατικού κλήρου και καταδικάστηκε σε τρία έτη στο στρατόπεδο Σολοβέτσκι.
Το 1935 συνελήφθη ξανά στο Βόλογδα για αντεπαναστατική δράση και καταδικάστηκε σε πέντε έτη στο Καρλάγκ. Το 1937, ενώ βρισκόταν ακόμη στο στρατόπεδο, συνελήφθη πάλι. Από τις μαρτυρίες της υπόθεσης: «...τελούσε θρησκευτικές ακολουθίες, διένειμε γραπτές προσευχές μεταξύ των κρατουμένων και μιλούσε για την επικείμενη πτώση της σοβιετικής εξουσίας». Ο Λεονίδας αρνήθηκε την ενοχή του λέγοντας: «Δεν είμαι προδότης ούτε αχρείος, και δεν θα αγοράσω την ελευθερία μου με το αίμα άλλων ανθρώπων». Η τριάδα του NKVD τον καταδίκασε σε εκτέλεση.
Εξετελέσθη στις 7 Μαρτίου 1938. Ο τόπος ταφής του παραμένει άγνωστος.
Ο Άγιος Λεονίδας κατατάχθηκε μεταξύ των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας στη Σύνοδο των Ιεραρχών της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας τον Αύγουστο του 2000.
Η μνήμη του τιμάται: 2 Δεκεμβρίου (19 Νοεμβρίου π.η.), στη Σύναξη των Νεομαρτύρων και Ομολογητών των Σολοβέκων και στη Σύναξη των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσικής Εκκλησίας.
