Ο άγιος Λεωνίδας, αρχηγός γυναικείας πνευματικής χορωδίας στην Πελοπόννησο, κατά τους διωγμούς του αυτοκράτορα Δεκίου (περ. 250), συνελήφθη μαζί με τις ψάλτριές του στην Τροιζήνα για την ανοιχτή ομολογία της χριστιανικής πίστεως. Αφού παρουσιάστηκε ενώπιον του ηγεμόνα Βενούστου στην Κόρινθο, απέρριψε την πρόταση να προσφέρει θυσία στους ειδωλολατρικούς θεούς, παρά τις υποσχέσεις πλούτου και δόξας. Ύστερα από σκληρά βασανιστήρια, που περιλάμβαναν γδάρσιμο και καύση με πυρσούς, ο άγιος παρέμεινε ακλόνητος.
Και οι επτά παρθένες της χορωδίας ομολόγησαν με ανδρεία την πίστη τους στον Χριστό. Με δικαστική απόφαση, οι μάρτυρες οδηγήθηκαν στη θάλασσα και πνίγηκαν, δεμένοι με πέτρες στον λαιμό. Πριν από τον θάνατό του, ο Λεωνίδας χαρακτήρισε αυτό το μαρτύριο ως δεύτερο βάπτισμα. Τα σώματά τους βρέθηκαν αργότερα από χριστιανούς και ετάφησαν στον τόπο όπου κατόπιν ανεγέρθηκε ναός.
