Πρεσβύτερος
Ο Ιερομάρτυρας Λεωνίδας Πλατόνοβιτς Μπιριούκοβιτς γεννήθηκε το 1864 στο χωριό Ουχβάλα, της επαρχίας Μπορίσοφ του Κυβερνείου Μινσκ, σε οικογένεια με κληρονομική ιερατική παράδοση. Μετά την αποφοίτησή του από την Ιερατική Σχολή του Μινσκ, υπηρέτησε ως ψάλτης. Το 1894 χειροτονήθηκε ιερέας. Από το 1899 υπηρέτησε ως εφημέριος του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Μπροντέτς, της επαρχίας Ιγκούμεν του Κυβερνείου Μινσκ (σήμερα υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια Μπερεζίνο της Επισκοπής Μινσκ).
Κατά τα χρόνια της διακονίας του, ο πατήρ Λεωνίδας κέρδισε την ειλικρινή αγάπη των ενοριτών του, τους οποίους ποιμαίνοντας παρέμεινε αδιάλειπτα κοντά τους, παρά όλες τις δυσκολίες της μετεπαναστατικής εποχής.
Ο πρωθιερέας Λεωνίδας συνελήφθη αρκετές φορές. Για πρώτη φορά το 1934, οπότε κρατήθηκε για ενάμιση μήνα επειδή φύλασσε στο σπίτι του μερικά παλαιά χρυσά νομίσματα. Για δεύτερη φορά συνελήφθη τον Απρίλιο του 1935, επειδή διαφωνούσε με την απόφαση των αρχών να κλείσουν τον ναό. Ο πατήρ Λεωνίδας συγκέντρωσε υπογραφές από τους ενορίτες υπέρ της παραμονής του ναού σε λειτουργία, όμως αυτό δεν βοήθησε. Στις 19 Απριλίου 1935, ακτιβιστές με επικεφαλής τον πρόεδρο της περιφερειακής εκτελεστικής επιτροπής έφθασαν στο χωριό για να σφραγίσουν τον ναό. Γύρω του συγκεντρώθηκαν περίπου πεντακόσιοι ενορίτες· άρχισαν να εκτοξεύονται πέτρες και ξύλα, με αποτέλεσμα οι ακτιβιστές να υποχωρήσουν. Για τη σύγκρουση θεωρήθηκαν υπεύθυνοι ο πατήρ Λεωνίδας Μπιριούκοβιτς και η ψάλτρια Άννα Βασίλιεβνα Σόμπολ. Και οι δύο συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν. Ο πατήρ Λεωνίδας καταδικάστηκε σε έξι χρόνια εγκλεισμού σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας και η Άννα Σόμπολ σε τέσσερα χρόνια. Ο ναός έκλεισε.
Την άνοιξη του 1937, ο εβδομήντα τριών ετών πατήρ Λεωνίδας αποφυλακίστηκε πρόωρα λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του. Επιστρέφοντας στο σπίτι, άρχισε να υποβάλλει αιτήματα για την επαναλειτουργία του ενοριακού ναού και να συγκεντρώνει υπογραφές. Στις 18 Ιουλίου 1937 συνελήφθη και πάλι και κατηγορήθηκε ότι επιθυμούσε να ανοίξει κρυφά τον ναό. Κατά τις ανακρίσεις, στο τέλος αρνήθηκε να μιλήσει. Έπειτα άρχισαν να τον ξυλοκοπούν βάναυσα, όμως εκείνος παρέμεινε πιστός στον Θεό και δεν Τον αρνήθηκε ούτε μπροστά στον θάνατο.
Ο πρωθιερέας Λεωνίδας Μπιριούκοβιτς κατηγορήθηκε για αντεπαναστατική προπαγάνδα και καταδικάστηκε σε θάνατο διά τυφεκισμού. Εκτελέστηκε στο Μινσκ στις 25 Αυγούστου 1937. Αποκαταστάθηκε στις 26 Μαρτίου 1989 από την Εισαγγελία της Λευκορωσικής ΣΣΔ.
Στις 28 Οκτωβρίου 1999 συγκαταλέχθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Λευκορωσικής Εξαρχίας μεταξύ των τοπικώς τιμωμένων αγίων. Τον Αύγουστο του 2000, κατά τη Σύνοδο των Επισκόπων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, συγκαταλέχθηκε στους Αγίους Νεομάρτυρες και Ομολογητές της Ρωσίας.
Ημέρες μνήμης: 25 Αυγούστου (12 Αυγούστου με το παλαιό ημερολόγιο), στη Σύναξη των Αγίων της Λευκορωσίας και στη Σύναξη των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσικής Εκκλησίας.
