Πρεσβύτερος
Ο Άγιος Μάρτυρας Κωνσταντίνος Σλοβτσόφ χειροτονήθηκε διάκονος στις 22 Οκτωβρίου 1912, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του Τιβόλσκ. Δύο ημέρες αργότερα έγινε ιερέας στην εκκλησία του Σωτήρος, στο εργοστάσιο Κιστίμ και αργότερα στον ναό της Αναλήψεως του εργοστασίου Πολεβσκόι.
Το Σεπτέμβριο του 1913, μεταφέρθηκε στο χωριό Γεγκορσίνσκογιε της επαρχίας Ίρμπιτ, όπου υπηρέτησε στον ναό του Προφήτη Ηλία. Η διακονία κατά τα χρόνια της επανάστασης και του εμφυλίου πολέμου ήταν γεμάτη θάρρος και αυτοθυσία.
Το χωριό Γεγκορσίνσκογιε έγινε κέντρο της επαναστατικής δράσης, των αναταραχών και της βίας όταν, το 1918, ξεκίνησε το σχέδιο για τον κλάδο των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους. Υπό τις συνθήκες αυτές οι ιερείς αποτέλεσαν έναν από τους μεγαλύτερους στόχους και θύματα της επανάστασης.
Ο π. Κωνσταντίνος, παρά τις απειλές που δεχόταν, δεν εγκατέλειψε τους ενορίτες του και συνέχισε να υπηρετεί, αντιμετωπίζοντας κάθε πρόκληση. Τον Ιούλιο του 1918, συνελήφθη και εκτελέστηκε για τη συμμετοχή του σε εξέγερση κατά των Μπολσεβίκων. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο στις 20 Ιουλίου/2 Αυγούστου 1918, έχοντας υποστεί φριχτά βασανιστήρια.
Ο Άγιος Νεομάρτυρας Κωνσταντίνος έδειξε μεγάλη αφοσίωση στην ορθόδοξη πίστη, στην Εκκλησία και το πρόσωπο του Χριστού. Το θάρρος και το μεγαλείο του πνεύματός του αναγνωρίστηκαν από τους ενορίτες, οι οποίοι είδαν σε αυτόν ένα φωτεινό παράδειγμα σωτηρίας. Στις 17 Ιουλίου 2002 έγινε η επίσημη αγιοκατάταξή του μεταξύ των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
