Ο Άγιος Χριστόφορος, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα επιρροής της παγανιστικής κουλτούρας στην αγιολογική παράδοση, απεικονίζεται συχνά κυνοκέφαλος, με ανθρώπινο σώμα και κεφάλι σκύλου. Σύμφωνα με την παράδοση, καταγόταν από το έθνος των Σκυλοκέφαλων και πιάστηκε, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, αιχμάλωτος. Δεν είχε ακόμη το χάρισμα της ανθρώπινης ομιλίας, έως ότου προσευχήθηκε στον Θεό. Ένας άγγελος άγγιξε, τότε, τα χείλη του και του προσέφερε τη γλώσσα των ανθρώπων. Φτάνοντας στην πόλη, κατηγόρησε τους διώκτες των χριστιανών και υπέστη σφοδρούς ξυλοδαρμούς από τον Βάχο, δηλώνοντας ταπεινά πως ό,τι έκανε το έκανε για τον Χριστό. Πολλαπλασίασε, μεταξύ άλλων, ένα κομμάτι άρτου και το μοίρασε σε διακόσιους στρατιώτες, οι οποίοι πίστεψαν και βαπτίστηκαν από τον ίδιο.
Ο αυτοκράτορας Δέκιος, βλέποντας τη φώτιση του αγίου, φοβήθηκε και επιδίωξε να τον μεταπείσει, τραβώντας τον μακριά από τον Χριστό, προκαλώντας τον να αμαρτήσει, προσφέροντάς του σαγηνευτικές γυναίκες και διασκεδάσεις. Ο Άγιος Χριστόφορος κατάφερε να τις μεταστρέψει στον χριστιανιμό. Οι γυναίκες τιμωρήθηκαν σκληρά και μαρτύρησαν για την πίστη τους. Ο αυτοκράτορας, οργισμένος, καταδίκασε σε θάνατο τους στρατιώτες που είχαν βαπτιστεί και φυλάκισε τον άγιο. Παρά τα βασανιστήρια που υπέστη παρέμεινε αβλαβής. Πολλοί, βλέποντας το θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό.
Ο Άγιος Χριστόφορος υπέμεινε φριχτές ταπεινώσεις. Ρίχτηκε μέσα σε ένα πηγάδι, ενώ το σώμα του εκτέθηκε στη φωτιά χωρίς να αλλοιωθεί. Τελικά αποκεφαλίστηκε. Η μνήμη του, καθώς και των υπόλοιπων μαρτύρων που υπέφεραν μαζί του, γιορτάζεται την ημέρα του μαρτυρίου του, κοντά στην εορτή του Αγίου Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρα.
