Πρεσβύτερος
Το 1472, κατά τη διάρκεια της μεγάλης ευλογίας των υδάτων στον ποταμό Ομόβζα της πόλης Γιούριεβ, ο ιερέας της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, πατήρ Ισίδωρος, συνελήφθη με διαταγή του Λιθουανού επισκόπου και φυλακίστηκε μαζί με τους υπόλοιπους ενορίτες, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και των γυναικών.
Δέχτηκαν τότε πιέσεις προκειμένου να απαρνηθούν την πίστη τους, όμως εκείνοι παρέμειναν ακλόνητοι. Στη φυλακή, ο πατήρ Ισίδωρος κοινώνησε όλους τους χριστιανούς, οι οποίοι το επόμενο κιόλας πρωί δέχτηκαν μαρτυρικό θάνατο, καθώς ρίχτηκαν κάτω από τον πάγο του ποταμού Ομόβζα.
Από τους εβδομήντα δύο μάρτυρες κανένας δεν απαρνήθηκε τον Χριστό. Η μνήμη της εκτέλεσής τους έμεινε για πολύ καιρό στη μνήμη των κατοίκων της περιοχής Γιούριεβ, όπως και στις γύρω περιοχές.
Την άνοιξη, όταν ο ποταμός Ομόβζα υπερχείλισε, τα σώματα των αγίων ομολογητών βγήκαν στην επιφάνεια και εντοπίστηκαν κάτω από ένα δέντρο, επάνω σε έναν λόφο, αναλλοίωτα και με τα ίδια ρούχα που είχαν όταν ρίχτηκαν στο νερό. Μεταξύ τους ήταν και ο πατήρ Ισίδωρος με τα ιερά άμφιά του.
Ο Κύριος δόξασε με τον τρόπο αυτό τους πιστούς Του, τα σώματα των οποίων τάφηκαν με μεγάλη αγάπη και φροντίδα κοντά στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Γιούριεβ.
