Επίσκοπος
Ο Άγιος Ιωάννης γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1881 στο Πετρίκαβο, στην οικογένεια του ιερέα Δημητρίου Πάσιν. Το 1890 εισήλθε στη Σχολή Πνευματικών Σπουδών Σλούτσκ, ενώ στη συνέχεια παρακολούθησε τη Θεολογική Σχολή Μινσκ, από όπου αποφοίτησε το 1901. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Αντωνίνα, κόρη ενός εμπόρου. Στις 21 Οκτωβρίου 1901, χειροτονήθηκε διάκονος και στις 22 Οκτωβρίου, ιερέας στο χωριό Κνιάζ-Οζέρο. Το 1903 έγινε εφημέριος της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου στο Σκριχάλοβ, όπου ολοκλήρωσε την κατασκευή ενός παρεκκλησίου προς τιμήν του Αγίου Μάρτυρα Μακαρίου. Το 1907, ο ναός πανηγύρισε, συγκεντρώνοντας περίπου δέκα χιλιάδες προσκυνητές.
Το 1909, διορίστηκε εφημέριος στον ναό του Αγίου Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρα στο χωριό Πριλέπι, όπου άνοιξε και το σχολείο της ενορίας. Το 1915, η σύζυγός του απεβίωσε, αφήνοντας πίσω της δύο παιδιά. Το 1916, ο άγιος εισήλθε στη Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης. Μετά την επανάσταση του 1917, επέστρεψε και άρχισε να υπηρετεί στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Το 1921, τον ναό επισκέφθηκε ο Επίσκοπος Μελχισεδέκ του Μινσκ. Το 1922, ξέσπασε η διαμάχη με τους Ανακαινιστές, ενώ το 1923, ο Επίσκοπος Ιωάννης χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μοζίρ-Τουρόβ. Επισκέφθηκε πολλές εκκλησίες και οργάνωσε την εκπαίδευση των παιδιών σχετικά με τον λόγο του Ευαγγελίου. Το 1926, συνελήφθη και εξορίστηκε από το Πετρίκαβο. Εγκαταστάθηκε, έτσι, στο Λόγιεβ, όπου συνέχισε το ποιμαντικό του έργο.
Το 1926, καταδικάστηκε σε τρία χρόνια εξορίας στην περιοχή Ζυριάν. Μετά την ολοκλήρωση της περιόδου αυτής, διορίστηκε Επίσκοπος Ριλσκ. Το 1932, συνελήφθη ξανά και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια καταναγκαστικών έργων. Το 1937, στάλθηκε στο Ουχτπετσλάγκ. Στις 31 Οκτωβρίου 1937, ο άγιος συνελήφθη με κατηγορίες για αντεπαναστατική προπαγάνδα.
Στις 2 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, συνελήφθη εκ νέου και ανακρίθηκε. Χωρίς, ωστόσο, να παραδεχτεί καμία ενοχή. Στις 7 Δεκεμβρίου 1937, καταδικάστηκε σε θάνατο. Έχασε τη ζωή του στις 15 Δεκεμβρίου, αποδεχόμενος έναν μαρτυρικό θάνατο.
