Ηγούμενος
Ο Άγιος Γρηγόριος προερχόταν από την πόλη Γαλίτσα, από ευγενείς και ευσεβείς ευγενείς, τους Λοπότοβ. Αρνήθηκε τη ματαιότητα του κόσμου και ήρθε στη Μονή Ζελτοβόντσκυ στον ηγούμενο Μακάριο, όπου πήρε το μοναχικό σχήμα και έγινε ιερέας. Αργότερα, διορίστηκε ηγούμενος της Μονής Γεννήσεως της Θεοτόκου. Αποφεύγοντας τη δόξα των ανθρώπων, άφησε την ηγουμενία και αποσύρθηκε στην έρημο, όπου ζούσε σε κόπους και προσευχές. Ο Άγιος διακρινόταν για την ικανότητά του να συμφιλιώνει τους αντιμαχόμενους και επέπληξε τον πρίγκιπα Δημήτριο για τα δεινά που προκάλεσε στους κατοίκους. Μετά από πολλά χρόνια θεάρεστης ζωής, προαισθανόμενος τον θάνατό του, κάλεσε τους αδελφούς, τους έδωσε οδηγίες και ζήτησε να μην τον τιμήσουν μετά θάνατον, αλλά απλώς να σύρουν το σώμα του στο βάλτο. Ο Άγιος Γρηγόριος εκοιμήθη στις 30 Σεπτεμβρίου 1441 και τώρα στέκεται ενώπιον του θρόνου του Θεού, προσευχόμενος για μας τους αμαρτωλούς.
